Հյուսիսամերիկյան ջրարջերը, որոնք նախկինում Եվրոպայում դիտարկվում էին որպես շրջակա միջավայրի համար օգտակար տեսակ, այժմ վտանգ են ներկայացնում Գերմանիայի էկոհամակարգի համար։ Գիտնականները հերքում են տարածված տեսակետները, թե իբր այդ ինվազիվ գիշատիչներն անվնաս են բնությանը։

Ֆրանկֆուրտի հետազոտողների նոր ուսումնասիրությունը, որը հրապարակվել է «Ecological Indicators» գիտական ամսագրում, պահանջում է անհապաղ միջոցներ ձեռնարկել։ Հեղինակները նշում են, որ ջրարջերը խաթարում են տեղական կենսաբազմազանությունը, իսկ սխալ տեղեկատվությունը դեպքը ավելի է ծանրացնում։

Փորձագետների գնահատմամբ՝ Գերմանիայում այս պահին բնակվում է մինչև երկու միլիոն ջրարջ, և նրանց թվաքանակի աճը վերահսկողության բոլոր ջանքերին հակառակ շարունակվում է։

Քաղաքային շրջաններում, օրինակ՝ Կասելում, որտեղ ջրարջերի խտությունը Եվրոպայում ամենաբարձրերից է, 100 հեկտար տարածքում ապրում է 100-ից ավելի առանձնյակ։ Մեկ այլ համեմատությամբ՝ մեկ ֆուտբոլի դաշտի մակերեսի վրա կարող է լինել մեկ ջրարջ։

Գիտնականները նշում են, որ կենդանիների այսպիսի պոռթկումը հանգեցրել է տեղական տեսակների կտրուկ նվազմանը։

Նրանք ընդգծում են, որ ջրարջերը պարզապես լեշակերներ չեն, ինչպես հաճախ պատկերացվում է, այլ վտանգավոր գիշատիչներ։ Նրանք ոչնչացնում են թռչունների բները, ձվերն ու ձագերին և ցուցաբերում են այն, ինչ հետազոտողներն անվանում են «որսորդական ագրեսիվություն» խոցելի էկոհամակարգերում։