Ժողովրդական տրամադրությունների ռադիկալիզացիան՝ որպես հիմնական վտանգ

Հասարակական տրամադրությունների սրընթաց արմատականացումն ամենամեծ վտանգն է ներկա պահի համար։ Այդ մասին գրել է «Այլընտրանքային նախագծեր» խմբի անդամ Վահե Հովհաննիսյանը։

«Անկախ Հայաստանի ողջ պատմության ընթացքում եղել են սրացման փուլեր, որոնք միշտ ավարտվել են ողբերգությամբ։ Սակայն այս անգամ իրավիճակն աննախադեպ է։ Իշխանության մեջ գտնվող, ինչպես նաև սովորական քաղաքացիների, դիտորդների և հասարակական գործիչների համար սա պետք է դառնա տագնապի ազդանշան։ Այստեղ ոչ մի դրական բան չկա, և պետք է վախենալ հենց դրանից»,-նշում է նա։

Նրա խոսքով՝ սպառնալիքները, կալանքները, բռնությունն ու ծայրահեղ ձևակերպումները դարձել են առօրյա երևույթներ Հայաստանում։ Իշխանությունը կարող է ճնշում գործադրել, սակայն դա միայն կուժեղացնի հասարակության մեջ խորացող բռնկուն տրամադրությունները։

Տավուշից մինչև Տաշիր. երկրի մասշտաբով վատթարացող իրավիճակ

Մեկ տարի առաջ Տավուշի մարզն էր հանրային տրամադրությունների կենտրոնում, այսօր՝ Տաշիրը։ Սա ցույց է տալիս, որ ողջ երկրում կա լուրջ ճգնաժամ։

«Մենք ունենք արմատական տրամադրությունների աճի օբյեկտիվ պատճառներ. 5000 զոհ, հազարավոր վիրավորներ, Արցախի կորուստ, 150 հազար տեղահանված արցախցիներ, անհետացած տարածքներ ու թշնամու մշտական սպառնալիքներ։ Այս ամենը բավարար է ցանկացած երկրում պայթյունավտանգ մթնոլորտ ստեղծելու համար։ Երբ դրան գումարվում է իշխանության ագրեսիվ գործողությունները՝ կալանքներ, վիրավորանքներ ու աննորմալ բառապաշար, ապա աղետից խուսափելը դառնում է անհնար»,-գրում է Հովհաննիսյանը։

Լուծման հնարավոր ուղիներ

Հեղինակը նշում է, որ պայթյունավտանգ իրավիճակը փոխել կարելի է երկու ճանապարհով՝ ներքին կամ արտաքին ռեսուրսների օգնությամբ։ Սակայն եթե փոփոխությունները չգան հասարակության ներսից, դա կարող է ստիպողաբար իրականացնել թշնամին՝ հայրենիքի գոյության համար ծանր հետևանքներով։

Միակ ելքը լայն հասարակական երկխոսությունն է և ծրագրային մոտեցումը։ Ըստ Հովհաննիսյանի, ժամանակի հերոսը պիտի լինի նա, ով կնախաձեռնի այդ երկխոսությունը։

Որպես ներքին հաշտեցման միջնորդ կարող են հանդես գալ՝

• Եկեղեցին
• Հեղինակավոր հասարակական գործիչներ (օրինակ՝ Սամվել Կարապետյանի նման դեմքեր)
• Արտաքին դաշնակիցները

«Սակայն մենք արդեն զրկվել ենք դաշնակիցներից։ Մի կողմից Սամվել Կարապետյանին բանտարկում են, մյուս կողմից՝ եկեղեցու դեմ մշտական ագրեսիա է գործադրվում։ Դա թուլացնում է նրանց հնարավորությունները՝ լինելու ներքին հաշտեցման մոդերատոր»,-գրում է հեղինակը՝ հարցականի տակ դնելով ապագա զարգացումները։