Կարիբյան ծովում հայտնաբերվել և ազատ արձակվել է առաջին տեսակի՝ սպիտակ աչքերով և վառ նարնջագույն դայակ-շնաձուկը (Ginglymostoma cirratum): Այս շնաձկան մոտ հայտնաբերվել է հազվագյուտ քսանթիզմ կամ քսանթոքրոմիզմ հիվանդությունը, որն ավելացնում է մաշկի դեղին պիգմենտացիան: Սա պատմության մեջ առաջին դեպքն է, երբ նման հիվանդություն ունեցող շնաձուկ է հայտնաբերվել: Ծովային գիշատիչն ունի նաև ալբինիզմ, ինչի պատճառով շնաձուկը սպիտակ աչքեր ունի: Այս հետազոտությունը ներկայացված է Marine Biodiversity գիտական ամսագրում:

Գիտնականները ուսումնասիրել են 2 մետրանոց արտասովոր այս նարնջագույն դայակ-շնաձկանը: Չնայած քսանթիզմը հաճախ հանդիպում է տարբեր կենդանիների մեջ, հիմնականում դեղին և նարնջագույն երանգներով, սա առաջին դեպքն է, որ այն նկատվում է շնաձկների մոտ:

Դայակ-շնաձկները սովորաբար ունեն դեղինից մինչև մոխրագույն-շագանակագույն երանգներ: Նախկինում եղել են այս տեսակի անսովոր գունազարդման դեպքերի մասին հաղորդումներ, որոնց թվում՝ ալբինիզմ (մաշկի և ծիածանաթաղանթի մելանինի պիգմենտացիայի լրիվ բացակայություն) և հնարավոր քսանթոքրոմիզմ: Առաջին անգամ գիտնականները հաստատել են քսանթիզմով դայակ-շնաձուկի գոյությունը:

Հետազոտողները պարզել են, որ շնաձկան աչքերում սովորական սև ուրվագիծ չկա, ուստի դրանք լիովին սպիտակ են: Նրանց եզրակացությունն է, որ շնաձուկը տառապում է ինչպես ալբինիզմից, այնպես էլ քսանթիզմից։ Շնաձկների շրջանում նման համակցված հիվանդություն երբեք չի նկատվել:

Գիտնականները շարունակում են ուսումնասիրել շնաձկների գունանյութի աննորմալության պատճառները։ Նման հիվանդություններ սովորաբար կապված են գենետիկ խնդիրների հետ։ Սակայն գիտնականների կարծիքով, այս դայակ-շնաձկանի անսովոր գունավորումը կարող էր կապ ունենալ ջերմաստիճանի բարձրացման և շրջակա միջավայրի փոփոխությունների հետ, չնայած այս փոփոխությունների հիմքում գենետիկական գործոններ կան։ Հաշվի առնելով հետագա հետազոտությունների անհրաժեշտությունը՝ գիտնականները ձգտում են ավելի հստակեցնել այս իրավիճակը:

Հարց է առաջանում, թե ինչպես է այս անսովոր գույն ունեցող չափահաս դայակ-շնաձուկը կարողացել գոյատևել: Կենդանիները, որպես կանոն, զարգանում են որոշակի գույներով, որպեսզի հարմարվեն և գոյատևեն շրջակա միջավայրում։ Սակայն, այս շնաձկան վառ նարնջագույն իւղը, որը հազվադեպ է այս տեսակի մոտ, կարծես թե չի խոչընդոտել նրան երկար տարիներ ամուր գոյատևելուն: