Եվրոպական երկրներում ներգաղթի հարցերը դառնում են ի վերեվյալ օրակարգային։ Ֆրանսիայում «Ազգային միասնությունը», Գերմանիայում՝ AfD կուսակցությունը, Մեծ Բրիտանիայում՝ Reform-ը բարձրաձայնում են ներգաղթի դեմ: Փորձագետները սակայն զգուշացնում են, որ եթե ներգաղթյալների ներհոսքը խիստ կարգավորվի, Եվրոպային սպասում են ժողովրդագրական և տնտեսական մարտահրավերներ, ներառյալ՝ բնակչության նվազում, տնտեսական աճի դանդաղեցում և կենսաթոշակային ու սոցիալական ծախսերի ավելացում, հաղորդում է The Guardian-ը:

Եվրամիության բնակչությունը տարեցանում է. այժմ բնակիչների 21%-ը 65 տարեկանից բարձր է, և մինչև 2100 թվականը այդ համամասնությունը կարող է հասնել 32%-ի։ Եթե սահմանի անցկացման պայմանները խստացվեն, այդ թվաքանակը կլինի 36%։

Eurostat-ի բազային կանխատեսումներով՝ ԵՄ բնակչությունը դարավերջին 447 միլիոնից կնվազի 419 միլիոնի։ Կանխատեսում կա, թե առանց ներգաղթի, վիճակը կըմբոստանա դեպի 295 միլիոն:

Ծնելիության ցածր մակարդակ ունեցող երկրներում ներգաղթի դադարեցումն առավել ակնհայտ հետևանքներով կդրսևորվի։ Օրինակ, Իտալիայում բնակչության թիվը «կիսով չափ» կնվազի։ Գերմանիայում նույնպես բնակչությունը 83 միլիոնից կնվազի մոտ 53 միլիոնի։ Ֆրանսիայում ներգաղթի դադարեցումը կազդի մոտ 10 միլիոն մարդու կորստով։ Միայն որոշ արևելաեվրոպական երկրներ, ինչպիսիք են Լատվիան, Լիտվան և Ռումինիան, նվազ կախվածություն ունեն ներգաղթից՝ արտագաղթի արդյունքում:

Գիտնականները նշում են, որ երիտասարդ աշխատողների քանակի նվազումը կհանգեցնի տնտեսական աճի քաշի և հարկերի ավելացման, հաշվի առնելով, որ կենսաթոշակների և առողջապահության ծախսերը կաճեն։ Շատ երկրներում առողջապահական համակարգերը կախված են օտարերկրացիներից՝ բժիշկներից և բուժքույրերից։

Ներգաղթը չի տալիս նոր մարդկանց խնդրի ամբողջական լուծում, սակայն այն մեղմանում է ժողովրդագրական ճգնաժամը և ժամանակ է տալիս իրականացնել տարբեր բարեփոխումներ՝ աշխատանքային տեղերի ավելացում, կենսաթոշակային տարիքի բարձրացում և հարկերի ճիշտ բաշխում։ Օրինակ է իտալական Կամինյի գյուղի փորձը, որտեղ ներգաղթյալների բնակեցման շնորհիվ վերականգնվել է դպրոցը և ստեղծվել են աշխատատեղեր։

Մասնագետները մեծ ուշադրություն են դարձնում այն փաստին, որ Եվրոպան կանգնած է ռազմավարական ընտրություն կատարելու առջև՝ կամ հարմարվել ծերացող բնակչությանը՝ ներգաղթի և ներքին բարեփոխումների շնորհիվ, կամ բախվել լուրջ սոցիալ-տնտեսական խնդիրների։