12-օրյա ռազմական դիմակայության ընթացքում պարզ դարձավ Ադրբեջանի կառավարության և սիոնիստական ռեժիմի ռազմական համագործակցության մեծածավալ բնույթը: Դա Իրանին նոր հնարավորություններ է ընձեռում սիոնիստական ռեժիմի հետ ապագա հնարավոր պատերզմի դեպքում: Այս մասին խոսել է միջազգային իրավունքի իրանցի մասնագետ Ահմադ Քազեմին:

Իր հոդվածում նա պարզաբանում է, որ չնայած որոշ շրջանակների ջանքերին, որոնք փորձում են սահմանափակել Ադրբեջանի և Իսրայելի գործընկերությունը, Ադրբեջանը զգալի մասնակցություն ունի իրանցիների սպանությունների գործում՝ այդ համագործակցության մասշտաբները մեծ են և չի զիջում որևէ երկրին՝ բացի Միացյալ Նահանգներից:

Ադրբեջանի և Իսրայելի միջև խաղաղության որոշ հատվածներ են:

• Ցամաքային, օդային և ծովային տարածքների տրամադրում` Hermes և Harup անօդաչուների ու կործանիչների թռիչքների համար:

• Հինգից ավելի բազաների տրամադրում Իրանի սահմանամերձ տարածքներում՝ այս թվում Զանգելանում, Լենքորանում և Բաքվում:

• Ադրբեջանի անվտանգության և զինված ուժերի կուտակում Իրան կողմ՝ մտածելով, որ Թել Ավիվի երաշխիքներով Իրանի անվերապահ պարտությունը երաշխավորված է: Այդ կուտակումն ունի երկու նպատակ՝ աջակցել անջատողական շարժումներին և ապահովել ֆորսող միջոցառումների իրականացումը:

• Կեղծ «Զանգեզուրի միջանցքի» գաղափարի աջակցություն՝ զուգահեռ սիոնիստական ռազմական գործողություններին:

• Միջանցքի պաշտպանության նպատակով քաղաքական և ռազմական աջակցություն սիոնիստական և լոնդոնյան ուժերի կողմից:

• Խաբված և անջատողականների պատրաստում և ֆինանսավորում՝ SOCAR-ի նավթային ռեսուրսների հաշվին:

• Սիոնիստական ռեժիմի զինանոցների ստեղծում Ադրբեջանում՝ տարիներ շարունակ զենքի գործարքների քողի տակ:

• Ադրբեջանի Գաբալայի ռադիոտեղորոշիչ կայանից տեղեկատվություն տրամադրում՝ իրանական տարածքի նկատմամբ վերահսկման համար:

• Այլ տեղեկատվական աջակցություն սիոնիստական ռեժիմին՝ 12-օրյա ռազմական գործողությունների ընթացքում:

• Բաքվի կողմից սիոնիստական ռեժիմի ռազմական գործողությունների դատապարտման մերժում ամբողջ 12-օրյա պատերազմի ընթացքում:

Ահմադ Քազեմին ընդգծում է, որ Ալիևների կառավարության նորարարական սխալից հետո կան հնարավորություններ բանակն ամրապնդելու և զսպման ուժեղացման համար, ինչը համապատասխանում է ՄԱԿ-ի կանոնադրության 51-րդ հոդվածին:

Նա նշում է, որ սիոնիստական ռեժիմին Իրանի ռազմական հարվածների հիմնական թատերաբեմը Ադրբեջանում կլինի, ինչը կհանգեցնի լուրջ վնասների:

Ադրբեջանը, լինելով նավթով հարուստ երկիր, էապես մատակարարում է սիոնիստական և եվրոպական որոշ երկրներ նավթով և գազով: Հարվածները, այդ ենթաակառուցվածքներին, հնարավոր է վնասեն սիոնիստական ռեժիմին, ինչպես նաև աջակցող եվրոպական երկրներին:

Նա եզրափակում է՝ հայտարարելով, որ Իրանը պետք է օգտագործի բոլոր իրավական միջոցները, որպեսզի խստորեն պատժի սիոնիստական ռեժիմը և նրա դաշնակիցներին: Կովկասը կարող է լինել սիոնիստական ռեժիմի նկատմամբ Իրանի պատմական հաղթանակի հիմնական ուղին: