Ֆրանսիայի նախագահ Էմանուել Մակրոնը շաբաթ օրը՝ հուլիսի 12-ին, հայտարարել է Ալֆրեդ Դրեյֆուսի ազգային հիշատակի օր։ Դրեյֆուսը ֆրանսիական բանակի կապիտան էր, ով 1894 թվականին սխալմամբ դատապարտվել է պետական դավաճանության մեղադրանքով։

«Այսուհետ, ամեն հուլիսի 12-ին, կանցկացվի Դրեյֆուսի հիշատակի արարողություն, որպեսզի նշվի արդարության և ճշմարտության հաղթանակը ատելության և հակասեմականության նկատմամբ», — ասվում է Մակրոնի գրասենյակի կողմից տարածված հայտարարության մեջ։

Առաջին նման օրը կնշվի 2026 թվականին՝ Ֆրանսիայի բարձրագույն վերաքննիչ դատարանի կողմից Դրեյֆուսին անմեղ ճանաչելու 120-ամյակին։ Ֆրանսիայի նախագահը նշել է, որ երկիրը պետք է զգոն մնա հակասեմականության «հին ուրվականի» նկատմամբ։

Դրեյֆուսը՝ 36-ամյա բանակի կապիտան Ֆրանսիայի արևելյան Էլզաս շրջանից, 1894 թվականի հոկտեմբերին մեղադրվել է գերմանացի ռազմական կցորդին ռազմական գաղտնիքներ փոխանցելու մեջ։ Մեղադրանքը հիմնված էր Փարիզում գերմանացի լրտեսի կողմից հայտնաբերված փաստաթղթի ձեռագրի դատի վրա։

Դեպքը մեծ արձագանք է առաջացրել Ֆրանսիայում։ Դրեյֆուսի դատավարությունը անցկացվել է հանրության մեջ հակասեմական տրամադրությունների բուռն տարածման պայմաններում։ Հանրահայտ գրող Էմիլ Զոլան՝ կապիտանին պաշտպանելու համար, գրել է «Ես մեղադրում եմ…» գրքույկը։ Թեև փաստացի ապացույցներ չկային, Դրեյֆուսը մեղավոր է ճանաչվել և ցմահ բանտարկվել Ֆրանսիական Գվիանայում գտնվող Սատանայի կղզու ուղղիչ գաղութում՝ պաշտոնայնորեն զրկվելով զինվորական կոչումից։

Հետաքննությունը վերսկսել է փոխգնդապետ Ժորժ Պիկվարը՝ բանակի հետախուզության ղեկավարը։ Նա պարզել է, որ կեղծ փաստաթուղթը պատկանել է մեկ այլ սպայի՝ Ֆերդինանդ Վալսեն Էսթերհազիին։

Պիկվարի կողմից ապացույցներ ներկայացնելուց հետո զինվորական հրամանատարությունը նրան հեռացրել է ծառայությունից և մեկ տարի բանտարկել, մինչդեռ Էսթերհազին արդարացվել է։

Դրեյֆուսի գործը վերանայվել է 1899 թվականին, երբ նա վերադարձել է Ֆրանսիա։ Երկրորդ դատավճիռով նա կրկին մեղավոր ճանաչվեց և դատապարտվեց 10 տարվա ազատազրկման, սակայն շուտով ներում շնորհվեց։ Միայն 1906 թվականի հուլիսի 12-ին Ֆրանսիայի բարձրագույն դատարանը վերջնականապես արդարացրեց նրան՝ անվավեր ճանաչելով բոլոր նախկին դատավճիռները։