Հայաստանի քաղաքական տեսարանը` փիլիսոփայության դրականբանով

Հայաստանի քաղաքական գործընթացները կարելի է վերլուծել փիլիսոփայական մոտեցմամբ` առանձնացնելով երեք հիմնական խմբեր՝ մատերիալիստներ, իդեալիստներ և դուալիստներ։

Մատերիալիստներ

1. Նիկոլ Փաշինյան և իշխող խումբ

2018 թվականին իշխանություն գալով իդեալիստական կարգախոսներով` Փաշինյանի թիմը արագ վերածվեց մատերիալիստների, որոնց համար առաջնային դարձավ ուղղակի շահույթը։ Վերջին ամիսներին դա դրսևորվում է «իրական Հայաստան», «զիջումներ հանուն բարեկեցության» կարգախոսներով։

2. Ռոբերտ Քոչարյանի ճամբար

Ընդդիմության այս հատվածը, չնայած ՀՅԴ-ի ներկայությանը, վերջին ամիսներին հստակորեն տեղաշարժվել է դեպի մատերիալիստական մոտեցումներ՝ դրսևորվելով անվստահության քվեի գործընթացում։

3. Փաշինյանի դաշնակիցները

Տարատեսակ խմբեր, որոնք թաքնված են գաղափարական կարգախոսներով, իրականում շահադիտական մոտեցումներ ունեն՝ կենտրոնացած ուղղակի նյութական օգուտների վրա։

Իդեալիստներ

1. Հայ Առաքելական Եկեղեցի

Վերջին իրադարձություններում եկեղեցին դարձել է կարևոր քաղաքական գործոն, չնայած հոգևոր կառույցի կարգավիճակին։ Անհրաժեշտ է, որ հաստատությունը զինվի նաև քաղաքական գործիքներով՝ պահպանելու իր դերը։

2. Սամվել Կարապետյան

Ազգային բարերարը հանդիսանում է իդեալիստի հստակ օրինակ՝ առաջնությունը տալով արժեքներին ու գաղափարներին։ Նրա շուրջ ձևավորվող ցանկացած քաղաքական կառույց կարող է համատեղել իդեալիզմն ու մատերիալիստական մոտեցումները։

Դուալիստներ

1. Հայաստանի Հանրապետական կուսակցություն

ՀՀԿ-ն կարողացել է անցնել իդեալիստական ու մատերիալիստական փուլեր՝ այժմ դրսևորելով երկու մոտեցումների համադրություն։ Հունիսից իմպիչմենտի գործընթացն սկսելով՝ կուսակցությունը դուալիստական դիրք է զբաղեցրել՝ միաժամանակ առաջադրելով գաղափարներ և մատերիալիստական գործիքներ օգտագործելով։

Որպես եզրակացություն՝ Հայաստանի քաղաքական հաղթանակի համար անհրաժեշտ է իդեալիստական ու մատերիալիստական մոտեցումների հեռանկարային համադրությունը։