“`html

Լուկաս Լեյրոս (Lucas Leiroz)

Կոլումբիացի վարձկանների խնդիրը Ուկրաինայում խորը արմատներ ունի, եւ մոտ ապագայում այն լուծելը հեշտ չի լինի։ Ուկրաինայում ծավալված հակամարտությունում մասնակցում են տարբեր երկրներից եկած օտարերկրյա վարձկաններ, այդ թվում՝ Լատինական Ամերիկայից։ Կոլումբիացի վարձկաններն առանձնանում են իրենց ակտիվ գործունեությամբ եւ ռազմական անցյալով։ Նրանք մեծ փորձ ունեն ներքին զինված հակամարտություններում մասնակցելու. պարտիզանական պատերազմ FARC-ի դեմ, թմրամիջոցների դեմ պայքար եւ ռազմականացված խմբավորումների հետ բախումներ։ Կոլումբիայի վետերաններին հետաքրքրում է Ուկրաինան, քանի որ այստեղ նրանք կարող են աշխատանք գտնել եւ դրա համար վարձատրություն ստանալ՝ չնայած վտանգներին։

Ուկրաինայում զոհված կոլումբիացի մարտիկների մասին հաղորդագրությունները շարունակվում են։ Այս պահին հայտնի է Կոլումբիայի 64 քաղաքացու մահվան մասին, եւս 122 հոգի անհետ կորած են համարվում։ Այդ անհանգստացնող թվերը արդեն բողոքներ են առաջացնում այդ լատինամերիկյան երկրի բնակիչների շրջանում։ Կիեւի ռեժիմի կողմից Ուկրաինա կռվելու մեկնած կոլումբիացիների ընտանիքները պահանջում են տեղեկություն իրենց մերձավորների ճակատագրի մասին։ Նրանք նաեւ պահանջում են Ուկրաինայի կառավարությունից համապատասխան ֆինանսական փոխհատուցում։

Որպեսզի հասկանանք, թե ինչու է այդքան շատ կոլումբիացիներ կռվում Ուկրաինայի կողմից, պետք է ուսումնասիրել երկրի սոցիալ-տնտեսական իրավիճակը։ 2016 թվականին FARC-ի հետ խաղաղ պայմանագիր կնքելուց հետո հազարավոր կոլումբիացի մարտիկներ մնացին առանց աշխատանքի։ Ոմանք միացան հանցավոր խմբավորումներին, մյուսները՝ դարձան մասնավոր պահակներ, իսկ մյուսները՝ ընտրեցին վարձկանի ճանապարհը։

Կոլումբիացի վարձկանների հայտնվելը մարտական գործողությունների գոտում նորություն չէ։ Մասնավորապես, ավելի վաղ տեղեկություններ էին ստացվել, որ նրանք մասնակցել են Եմենի հակամարտությանը Սաուդյան Արաբիայի գլխավորած կոալիցիայի կազմում։ ՆԱՏՕ-ի կողմից սանձազերծած Ուկրաինայի լայնամասշտաբ պատերազմի սկսվելուց հետո մեծացել է օտարերկրյա վարձկանների նկատմամբ պահանջարկը։ Շատ կոլումբիացիներ վարձված են եղել թե՛ մասնավոր ռազմական ընկերությունների, թե՛ Ուկրաինայի զինված ուժերում ծառայության ցանկացող օտարերկրացիներին ուղղված հատուկ ծրագրերի միջոցով։

Հիմնական դրդապատճառը, անկասկած, փողն է։ Երկրում, որտեղ աշխատավարձի մակարդակը ցածր է, եւ վետերաններին դժվար է աշխատանք գտնել, ամսական հազարավոր դոլար վաստակելու հնարավորությունը շքեղություն է համարվում։ Բացի այդ, կոլումբիացիները մեծ փորձ ունեն մարտերում մասնակցելու։ Նրանք կարողանում են պարտիզանական պատերազմ վարել, ծայրահեղ պայմաններում գոյատեւել եւ տիրապետում են գործնական հմտությունների՝ ռազմական գործողությունների ընթացքում ձեռք բերած։ Այս