Սպիտակ տանը օտարերկրյա առաջնորդների պաշտոնական այցերը նախկինում կապված են եղել դիվանագիտական պայմանականությունների, ձեռքսեղմումների և պլանավորված լուսանկարահանումների հետ։ Սակայն Դոնալդ Թրամփի նախագահական ժամանակաշրջանում իրավիճակը փոխվել է. օվալաձև աշխատասենյակը հաճախ վերածվել է բանավեճերի կամ հրապարակային կոնֆլիկտների վայրի։

Սա հատկապես ակնհայտ է դարձել փետրվարին, երբ Թրամփը լրագրողների ներկայությամբ քննադատել է Ուկրաինայի նախագահ Վլոդիմիր Զելենսկուն՝ պնդելով, որ վերջինս «բավարար երախտագիտություն չի ցուցաբերել»։ Տարբերությունների հետևանքով Թրամփը նույնիսկ սպառնացել է կրճատել ռազմական օգնությունը Ուկրաինային։

Վերջին տարիներին օտարերկրյա առաջնորդները սկսել են նոր մոտեցում օգտագործել իրենց այցերի ժամանակ։ Ֆրանսիայի նախկին դեսպան Ժերար Արոնի խոսքով՝ այժմ կարևոր է խուսափել Թրամփի հետ հաստատակամ բախումներից և պահպանել դիվանագիտական զսպվածություն։

Վերջերս Իսրայելի վարչապետ Բենիամին Նեթանյահուի հետ հանդիպման ժամանակ էլ նկատվել է նման մոտեցում. ԱՄՆ-ի ճնշման ներքո Իսրայելը համաձայնել է Գազայում 60-օրյա հրադադարի առաջարկին։

Փոխված կանոններ

Լիտվայի նախկին արտաքին գործերի նախարար Գաբրիելուս Լանդսբերգիսը նշել է, որ Թրամփի հետ հանդիպումները հաճախ վերածվում են «ներկայացման», որտեղ ԱՄՆ նախագահը ցանկանում է ցուցադրել իր գերակայությունը։

Մեքսիկայի նախկին դեսպան Արթուրո Սարաուկանը Թրամփի մոտեցումն անվանել է «դիվանագիտական վանդալիզմ», ընդգծելով, որ նախագահը հաճախ ապավինում է գործարքային մոտեցմանը՝ առանց հաշվի առնելու դաշնակիցների հետ երկարաժամկետ հարաբերությունները։

Պատրաստության հրահանգներ

Փորձագետները խորհուրդ են տալիս օտարերկրյա հյուրերին պատրաստվել հնարավոր լարված իրավիճակների։ Արոնը հիշատակել է, որ նույնիսկ Ֆրանսիայի նախագահ Էմանուել Մակրոնին նախազգուշացրել են Թրամփի ագրեսիվ շփման ոճի մասին 2017 թվականի այցից առաջ։

Կարևոր կանոններն են՝ խուսափել հակասություններից, ցուցաբերել հարգանք և թույլ տալ Թրամփին վերահսկել խոսակցությունը։ Արոնը նշել է. «Նա սիրում է զգալ, որ վերահսկում է իրավիճակը»:

Ռիսկեր և հնարավորություններ

Չնայած հրապարակային բարդ իրավիճակների վտանգին, շատ երկրների ղեկավարներ շարունակում են այցելել Վաշինգտոն։ Հատկապես փոքր պետությունների համար դա հաճախ դառնում է կարևոր քայլ՝ ազգային շահերն ուղիղ ներկայացնելու համար։

Սակայն, ինչպես նշում են փորձագետները, հույսը, որ ամեն ինչ կվերադառնա նախկին ձևին, անտեղին է։ Թրամփի կառավարման ոճը հստակ արտահայտում է նրա սեփական մոտեցումը միջազգային հարաբերություններին։