Սրբազան Պայքարի առաջնորդ Բագրատ արքեպիսկոպոս Գալստանյանը նամակ է ուղարկել «Երևան-Կենտրոն» քրեակատարողական հիմնարկից, որտեղ ներկայումս պահվում է։ Նամակում նա խիստ քննադատում է իշխանություններին և վերահաս խնդիրների մասին անդրադառնում։

«Գողը գոռում է՝ բռնեք գողին»։ Մեր Հայրենիքը, կյանքը, կենսագրությունը, պատիվը գողացած ահաբեկիչն այսօր «ահաբեկիչ» է փնտրում։

Չարիքի մեքենան իր բոլոր ռեսուրսներով շարունակում է ահաբեկչություն տարածել՝ օգտագործելով իր արբանյակներին ու ստրուկներին, ում համար աստվածը փողն ու կեղծիքի ուժն է։ Այսպես նրանք փորձում են երկարաձգել իրենց ստի կայսրությունը։

Կալանավայրում գտնվելու պայմաններում, սահմանափակ տեղեկատվությամբ, իմ միակ աղբյուրները իմ նվիրյալ փաստաբաններն են, որոնք անհաշտ պայքարում են ճշմարտության համար։ Վերջին երկու օրերին իշխանությունները իրենց բնորոշ ցինիզմով ու ստով կրկին խախտել են բոլոր սահմաններն ու կարգերը՝ անմեղների արյան վրա խրախճանք անելով։

Ես չեմ խոսելու նրանց ստի մասին՝ սկսած մոնտաժված ձայնագրություններից մինչև ԱԺ ամբիոնից ասվածները։ Փոխարենը կասեմ, թե ինչի համար ենք մենք պայքարում։ Մեկ րոպե անգամ չեմ զղջում այս ուղու համար։

Եթե ես ու իմ համախոհները ահաբեկիչներ ենք, ուրեմն 2018թ.-ին իշխանությունը զավթել են հենց ահաբեկիչներն ու հանցագործները։ Ինչ էլ որ անեք, դուք մնում եք մեր ժառանգության ու պատմության առջև արյունապարտ՝ ենթակա մեր նահատակների նզովքին։

Ես չեմ զղջում, որ պայքարում եմ հանուն հզոր ու անվտանգ Հայաստանի, որի սահմանները չեն փոխվի ոչ մի «ահաբեկչի» կամքով։

Ես չեմ զղջում, որ պայքարում եմ կորսված Արցախի, բռնագաղթված հարյուր հազարավոր քույրերի ու եղբայրների, անտեր մնացած շիրիմների ու սրբավայրերի համար։

Ես չեմ զղջում, որ պայքարում եմ հանուն Հայ Առաքելական Եկեղեցու, որի զոհաբերությամբ վերածնվել է Հայոց Պետականությունը։

Ես չեմ զղջում, որ պայքարում եմ առողջ ու արժանապատիվ սերնդի համար, որը կազատվի վախից, խաղամոլությունից ու թմրամոլությունից, որոնք տիրում են այսօրվա իշխանությունների շարքերում։

Պայքարում եմ սիրուց, հաշտությունից, արդարությունից ու ճշմարտությունից, որոնք մեր պետության հենասյուներն են։

Պայքարում եմ նաև ի պատիվ մեր նահատակ հայրերի, մայրերի, քույրերի ու եղբայրների, որոնց արյան համար մեր պարտքն է վերադարձնել Հայրենիքն ու նրանց հաղթանակը։

Ացավում եմ կալանավայրերում գտնվող իմ համախոհների ու նրանց ընտանիքների համար, ովքեր հալածանքների են ենթարկվում։ Հայրենիքի գրկում նրանք դարձել են հալածվողներ։

Ինչպես ասել է Առաքյալը, մեր շղթաները մեր փառքն են։ Այդ շղթաներով, ձեր՝ ահաբեկիչների ձեռքով, դուք հարստացրել եք մեր կենսագրությունը՝ կողոպտելով դրա մեծ մասը։

Կրկնում եմ՝ ինձնով մենակ լինեմ թե ոչ, բանտում թե գերեզմանում, պայքարելու եմ մինչև Հայրենիքն ու Պետությունը չարից չազատվեն։ Որովհետև Հաղթանակն այլընտրանք չունի»։