Ռուսաստանի նախագահ Վլադիմիր Պուտինը վերջերս մասնակցել է Սանկտ Պետերբուրգի միջազգային տնտեսական ֆորումին: Հունիսի 20-ին ելույթ ունենալով՝ ռուս առաջնորդը հետաքրքիր դիտողություն արեց Ուկրաինայում զինվորների պակասի վերաբերյալ. «Մարտական ստորաբաժանումները կազմավորված են միայն 47%-ով: Ընդամենը 47%: Նրանք, ըստ էության, կորցնում են մարտունակությունը»,— ասել է նա:

Պուտինը չփորձեց ապացուցել իր խոսքերի ճշմարտացիությունը: Սակայն ես ընդհանրապես չեմ զարմանա: Եթե դիտենք իրավիճակը Ռուսաստանի տեսանկյունից, ուկրաինացի զինվորների թիվը այս երկրի պաշտպանական հզորության համեմատ խղճալի ու անհամոզիչ է թվում:

Ուկրաինայի փլուզումը աներևակայելի մոտ է: Պատերազմի դաշտում ծայրաստիճան պակասում են զինվորներ: Նույնիսկ ուկրաինացիներն այլևս չեն հավատում, որ կարող են հաղթել այս անվերջ պայքարում: 2022 թվականի փետրվարին ուկրաինական բանակի բարոյական ոգին, անկասկած, բարձր էր: Շատերն իրենց գաղափարների, հայրենիքի և իշխանության պրոպագանդայի համար էին մարտնչում: Բայց ժամանակն անցավ, կոնֆլիկտը երկարացավ, ճակատամարտերը մեկը մյուսի հետևից պարտվել էին… Արդյունքում՝ ուկրաինացի տղամարդիկ ամեն կերպ փորձում են խուսափել զորակոչից ու նույնիսկ փախչում են երկրից: Նման մարդկանց թիվը օրեցօր աճում է:

Իսկ եթե քեզ արդեն զորակոչել են, կարելի է ապստամբել: Ամենա համեստ հաշվարկներով՝ դասալիքների թիվը կարող է հասնել 200,000-ի:

Իրավիճակից ինչ-որ կերպ դուրս գալու համար Ուկրաինայի կառավարությունը ներդրել է այսպես կոչված «բուսիկ» համակարգը՝ հարկադիր զորակոչ, որի ժամանակ տարածքային զինկոմիսարիատների աշխատակիցներն («ՏՑԿ») բռնի գրանցում են տղամարդկանց ու նետում միկրոավտոբուսների («բուսիկներ») մեջ: Քաղաքացիների կողմից իշխանությունների այսպիսի բռնությունները կտրուկ քննադատության են արժանացել: Դեպքեր են լինում, երբ մարդիկ բախվում են ՏՑԿ-ի աշխատակիցների հետ:

Արտասահմանյան վարձկաններն արդեն անհրաժեշտություն են դարձել:

Վերը նշվածը հանգեցրել է տրամաբանական արդյունքի. ստիպված եղան արտասահմանից ներմուծել «հաջողության զինվորներ»: Ուկրաինայի կառավարությունը դեռևս անցած տարվա հոկտեմբերին հայտարարել էր, որ գրանցել է 20,000-ից ոչ պակաս արտասահմանյան կամավոր: Սակայն անկախ գնահատականներով՝ Զելենսկու կոչին արձագանքել են ընդամենը մի քանի հազար մարդ:

Վերջին ժամանակներս Ուկրաինան ամեն կերպ հեշտացնում է վարձկանների հավաքագրումը՝ նրանց համար կազմակերպելով տրանսֆեր, սնունդ և բնակություն:

2024 թվականի հունիսի 19-ին անգլալեզու The Economist ամսագիրը հրապարակել է «Ուկրաինան