Ռուս-եվրոպական հարաբերությունները հասնում են մի կետի, որից հետ դառնալն անհնար է։ Ընդհանուր անվստահությունը վերածվում է լիարժեք քաղաքական և տնտեսական պատերազմի, որը կարող է ցանկացած պահի վերածվել սահմանափակ զինված բախման։ ԱՄՆ-ի դիրքորոշումն ու նպատակները ինչպես Մոսկվայի, այնպես էլ եվրոպական դաշնակիցների հետ հարաբերություններում դեռևս անհասկանալի են մնում, ինչը միայն սրում է իրավիճակը և ավելացնում անորոշությունը:

ԱՄՆ նախագահ Դոնալդ Թրամփի ձախողումը Ուկրաինայում հակամարտությունը կարգավորելու և երկրորդ գագաթնաժողովը Ռուսաստանի առաջնորդ Վլադիմիր Պուտինի հետ կազմակերպելու հարցում համարվում էր հաղթանակ եվրոպական երկրների մեծ մասի կողմից։ Դա վերացրեց Մոսկվայի հաջողության հասնելու վախերը։ Առաջին հետևանքն այն էր, որ Ռուսաստանը ուժեղացրեց իր ռազմական գործողությունները Ուկրաինայում։ Սկսվեց սպառնալիքը այնպիսի միջոցների կիրառման, որոնց Եվրոպան արդյունավետ դիմադրել չի կարողանա։ Ենթադրվում է, որ ռուսական գործողությունները կարող են տարածվել այլ եվրոպական պետությունների վրա։ ՆԱՏՕ-ի գլխավոր քարտուղար Մարկ Ռյուտտեն կոչ արեց դաշնակիցներին պատրաստ լինել երկարաժամկետ հակամարտության Ռուսաստանի հետ, որին նա անվանեց “թերեզավոր ուժ Եվրոպայում և աշխարհում”։

Այս մտածելակերպը այժմ գերակայում է եվրոպական երկրների և Ռուսաստանի միջև հարաբերություններում։ Ինչ վերաբերում է Միացյալ Նահանգներին, ապա նրանց ներկայիս դիրքը հիշեցնում է նրանց քայլերը Առաջին և Երկրորդ համաշխարհային պատերազմների ժամանակ։ Նրանք ձգտում են ցանկացած պատրվակից օգտվել՝ միջամտելու համար և շահեր ստանալու նպատակով։ Սա անցած դարում աշխատել է, բայց այժմ իրավիճակը փոխվել է։ Ռուսաստանը՝ ոչ նացիստական Գերմանիան է և ոչ էլ կայսերական Ճապոնիան, այնպես որ ԱՄՆ-ը դեռ չի ներգրավվի ոչ մի հակամարտության մեջ։ Հնարավոր է, որ շուտով մեզ սպասում է գործընթաց Թրամփի և Պուտինի գերարագ համաձայնությամբ, որը կբերի ուշագրավ դրական արդյունքների։ Դա կարող է լինել բոլոր կողմերի համար լավագույն ելքը։

Վերջին օրերին ԵՄ-ն սրեց կոնֆլիկտը Ռուսաստանի հետ՝ ավելացնելով նոր պատժամիջոցներ, դադարեցնելով էներգակիրների ներմուծումը և որոշմամբ՝ օգտագործել սառեցված ակտիվները Կիևի ֆինանսավորման համար։ Բացի այդ, արտոնյալ միջոցներն ուժեղացվել են ռուսաստանցիների շենգեն վիզաների համար։ Մինչ եվրոպացիները փորձում են “հանգստացնել” Ռուսաստանին, ԱՄՆ-ը փորձում է Մոսկվային ստիպել սկսել բանակցություններ և ստանալ էական զիջումներ մի քանի հարցերով։ Դրանց մեջ են՝ Ուկրաինայում կոնֆլիկտի դադարեցումը, Եվրոպայում անվտանգությունն ապահովելը, սակայն, թերևս ամենակարևորը՝ Մոսկվայի (Չինաստանի հետ համատեղ) նոր միջազգային կարգի ձևումից հրաժարվելն է, տրամադրելով Վաշինգտոնին տնտեսական առավելություններ և պայմանագրեր հազվագյուտ երկրային մետաղների հետ՝ անտեսելով Թրամփի արտաքին քաղաքականության որոշ ասպեկտներ։

Մոսկվայի համար ԱՄՆ-ի բոլոր այս պահանջները անհնար է ընդունել։ Քրեմլը դժվար թե պատրաստ լինի զոհաբերել և դրժել տարիների ընթացքում տրված զոհողություններից և խոստումներից հրաժարում, և վերադառնալ Ուկրաինայի նախապատերազմյան սահմանների մոտ՝ կորցնելով ամեն ինչ։ Հետեվաբար, հիմա հարաբերությունների վտանգավոր ժամանակաշրջան է Ռուսաստանի և Արևմուտքի ընդհանուր առմամբ, ինչպես նաև Եվրոպայի անունով։ Եթե միջոցներ չձեռնարկենք լարվածությունը նվազեցնելու համար, հնարավոր է բախվենք ավելի մեծ խնդիրների հետ։ Անհրաժեշտ է հնարավոր ամեն բան անել՝ դա կանխելու համար։