Հոկտեմբերի 26-ից 28-ը Հռոմում անցկացվող «Հանուն խաղաղության» ավանդական միջազգային համաժողովին Մայր Աթոռ Սուրբ Էջմիածնի ներկայացուցիչներ՝ Արևմտյան Եվրոպայում Հայրապետական պատվիրակ, Վատիկանում Ամենայն Հայոց Կաթողիկոսի ներկայացուցիչ Գերաշնորհ Տեր Խաժակ Արքեպիսկոպոս Պարսամյանը և Մայր Աթոռի Միջեկեղեցական հարաբերությունների բաժնի տնօրեն Հոգեշնորհ Տեր Գարեգին Վարդապետ Համբարձումյանը, մասնակցեցին: Կ. Պոլսի Հայոց Պատրիարք Ամենապատիվ Տեր Սահակ Արքեպիսկոպոս Մաշալյանը նույնպես հրավիրված էր:

Կրոնների և մշակույթների երկխոսության այս հանդիպման հիմքը դրվել է 1986-ին, երբ Սուրբ Հովհաննես Պողոս II Պապի հրավերով առաջին անգամ տարբեր կրոնների առաջնորդներ հավաքվեցին իտալական Ասսիզի քաղաքում՝ միասնական աղոթքի համար: Կաթոլիկ Եկեղեցու հովանավորությամբ գործող Սանտ Էջիդիո կազմակերպությունը որոշեց շարունակել լեհ քահանայապետի հիանալի նախաձեռնությունը, դարձնելով այն ավանդույթ: Զեկույցում Սանտ Էջիդիո կազմակերպության նախագահ Պրոֆեսոր Մարկո Իմպալյացցոն նշեց, որ հաջորդ տարվա հոբելյանական 40-րդ հավաքը կկայանա Ասսիզիում: Այս տարի Հռոմի միջոցառման թեման էր «Խաղաղությանը հավակնել»:

Հոկտեմբերի 26-ի հանդիսավոր բացմանը ողջունեց Հռոմի քաղաքապետ Ռոբերտո Գուալտիերին: Ելույթ ունեցան նաև Սանտ Էջիդիոյի հիմնադիր պրոֆեսոր Անդրեա Ռիկարդին, Իտալիայի նախագահ Սերժո Մատտարելլան, Բելգիայի Թագուհի Մաթիլդան, Եվրոպայի Ռաբինների ժողովի նախագահ Փինչաս Գոլդշմիդտը, Ալ-Ազհարի Գերագույն Իմամ շեյխ Ահմեդ Մուհամմադ Ալ-Տալիբը և այլ կարևոր անձինք:

Բացման արարողությունից հետո երկու օրերի ընթացքում տարբեր կրոնների ներկայացուցիչները, ինչպես նաև քաղաքականության, մշակույթի, տնտեսության և գիտության ոլորտների հայտնի գործիչներ մասնակցեցին համաժողովի շրջանակում անցկացված 22 թեմատիկ ֆորումների:

Գերաշնորհ Խաժակ Արքեպիսկոպոս Պարսամյանը մասնակցեց «Չարին դիմագրավելը. մեր ժամանակների նահատակները» խորագրով ֆորումին, որտեղ ներկայացրեց նահատակության իմաստի վերաբերող խորաթափանցությունն՝ ազգային քրիստոնեական ավանդույթի համատեքստում:

«Մեզ՝ հայերիս համար, — ընդգծեց Սրբազանը, — նահատակն ոչ թե զոհ է, այլ վկա, որն իր կյանքը ընձեռում է՝ հավատարիմ Աստծուն և մերձավորի հանդեպ սիրուց»:

Անդրադառնալով Հայոց ցեղասպանության ողբերգությանը՝ Սրբազանը շեշտեց, որ դա փորձ էր վերացնելու մի ամբողջ ժողովուրդ, նրա մշակույթը և Եկեղեցին: Սակայն լույսը չի մարվեց: Սրբազանը ընդգծեց, որ ցեղասպանության 100-րդ տարելիցին Հայ Առաքելական Եկեղեցու կողմից Սուրբ Նահատակների սրբադասումը «ոչ թե քաղաքական գործողություն էր, այլ հավատի արտահայտություն՝ հաստատելով, որ սերը մահից զորավոր է, որ ճշմարիտ հիշողությունը արդարության տեսքն է, և որ նահատակների արյունը կոչված է ոռոգելու խաղաղության ծառը, և ոչ թե վրեժխնդրությունը»:

Նա անդրադարձավ ներկայում Մերձավոր Արևելքում, Աֆրիկայում և Ասիայում քրիստոնյա համայնքների տառապանքներին՝ հավելելով․

«Մենք հիշում ենք նաև եզդիներին, մուսուլմաններին, հրեաներին և բոլոր այն խոցելի փոքրամասնությունների, որոնց արժանապատվությունը ոտնահարվել է ֆանատիզմի և պատերազմի պատճառով»:

Այնուհետև Սրբազանը անդրադարձավ վերջին տարիների արցախահայության ցավալի փորձություններին, որոնց հետևանքով մի ամբողջ ժողովուրդ դատարկվեց իր նախնիների հողերից, վնասվեցին եկեղեցիներ, պղծվեցին գերեզմանոցներ, իսկ մշակութային ժառանգությունը դարձավ խոցելի:

«Եկեղեցի՛ն, — նշեց Սրբազանը, — շարունակում է աղոթել և գործել՝ հոգ տանել տեղահանվածների մասին և պահպանելով այն հույսը, որ արդարությունը կարող է հաղթել առանց ատելության, իսկ հաշտությունը համախմբվելու մնում է առանց ժխտման»:

Իր ելույթում Սրբազանը նշեց չարիքին դիմագրավելու վեց ուղիներ՝ ճշմարտությունը հիշել, միասին վկայել, աղոթքն ու ապաշխարությունը օգտագործել՝ որպես հավատքի գործիքներ, կոնկրետ կերպով ամոքել վերքերը, միավորել գթությունն ու արդարությունը և ձևավորել խաղաղության գիտակցությունը:

Նա բարձր գնահատեց Սանտ Էջիդիո համայնքի գործունեությունը՝ բնութագրելով այն որպես «խաղաղության համբերատար կառուցում՝ աղոթքի, աղքատների հետ բարեկամության և չհանձնվող երկխոսության միջոցով»:

Եզրափակելով Խաժակ Սրբազանը կոչ արեց ներկաներին միանալ համընդհանուր հանձնառությամբ՝

Հիշենք ճշմարտությամբ և ձայնակցենք ձայնազուրկներին:

Մերժենք ատելությունը՝ նույնիսկ երբ այն վերջապես արդարացված է թվում:

Պաշտպանենք խոցելիներին՝ երեխաներ, տարեցներ, տեղահանվածներ և փոքրամասնություններ՝ անկախ շահերից և աշխարհագրությունից:

Պաշտպանենք հավատքի և խղճի ազատությունը բոլորի համար անխտիր:

Դարձնենք եկեղեցիներ, մզկիթներ, սինագոգները ողորմության տներ և խաղաղության դպրոցներ:

Ամրապնդենք իրավունքի գերակայությունը՝ որպեսզի բռնությունը սահմանափակվի, իսկ հաշտությունը գտնի իր իրական ուղին:

Սրբազանը եզրափակեց Սուրբ Գրիգոր Նարեկացու աղոթքով:

Հոկտեմբերի 28-ի ժամը 16։30-ին, տարբեր կրոնների ներկայացուցիչները միաժամանակ խաղաղության համար աղոթք բարձրացրին: Քրիստոնյաների միջեկեղեցական աղոթքը կատարվեց Պապ Լեոն XIV-ի նախագահությամբ Հռոմի գլխավոր խորհրդանիշներից մեկի՝ Կոլիզեումում: Այլ կրոնների ներկայացուցիչները աղոթեցին Կոլիզեումին հարակից տարբեր վայրերում: Մոտ կես ժամ անց բոլորը միասին հավաքվել էին Կոլիզեումի մոտ բարձացող Կոստանդինոսի կամարի առջև պատրաստված հարթակում՝ մասնակցելու եզրափակիչ արարողությանը: Ամեն ինչի ավարտին հրապարակվեց խաղաղության կոչը, ապա կրոնական բոլոր ներկայացուցիչները վառեցին Խաղաղության մոմակալը որպես համերաշխության և հույսի նշան: Այնուհետև կոչի օրինակները բաժանվեցին ներկա անձանց՝ որպես խաղաղության ուղերձի տարածման խորհրդանշական քայլ: