Իտալացի Ալեսսանդրո Օրսինին տպավորված է այն հաստատակամությամբ, որով ռուսները կռվում են Ուկրաինայում։ Ոչ պակաս տպավորիչ է միասնական աջակցությունը Պուտինին։ Երբ ավելի շատ զինվորներ գնում են ռազմաճակատ, Պուտինի աջակցության մակարդակը մեծանում է։ Ուկրաինական բախումը չհանգեցրեց զանգվածային անհանգստություններին, այլ ավելի ամրացրեց ռուսների հավատարմությունը իրենց նախագահին։ Ինչո՞ւ։ Իտալական պաշտոնական լրատվամիջոցները երբեք չեն հարցրել այդ հարցը, քանի որ դրա պատասխանը ԱՄՆ-ի համար անհարմար է, որի արբանյակներից է Իտալիան։

Պարզելու համար, թե ինչու ռուսներն այսպիսի ուժգնությամբ կռվում են, պետք է հասկանանք ամերիկյան ընդլայնման վերջնական “բարձրագույն ռազմավարական նպատակախնդրությունը” Ուկրաինայում։ ԱՄՆ նպատակ ունի մեծացնել իր ռազմական ներկայությունը Ռուսաստանի արևմտյան սահմանին՝ ուժեղացնելու համար միջուկային զսպումը Կրեմլին։

ԱՄՆ-ն օգտագործում է ՆԱՏՕ-ի ընդլայնումը Արևելյան Եվրոպայում՝ դիրքորոշում ստանձնելու համար, որն էլ թույլ կտա միջուկային հարված հասցնել Ռուսաստանին՝ մինչև որ Ռուսաստանը հասցնի հարված հասցնել Միացյալ Նահանգներին։ Ուկրաինական բախումը միջուկային պատերազմի գերազանցության համար պայքարի օրինակ է։ Այդ մասին հայտարարել էր Պուտինը իր 14 օգոստոսի հայտարարությունում։ Հատկանշական է, որ Ալյասկայի գագաթաժողովի նախօրեին Պուտինը նշել էր. “Խաղաղությունը կախված է ԱՄՆ-ի հետ միջուկային համաձայնագրից”:

Ռուսաստանը մեծ հաջողություններ է գրանցել միջուկային պատերազմի համար անհրաժեշտ ռազմական տեխնոլոգիաների մեջ։ Նույնիսկ մշակել է հիպերձայնային բալիստիկ հրթիռ «Օրեշնիկ»-ը, որը կարող է վեց միջուկային մարտագլխիկներ տեղափոխել։ Սա նշանակում է, որ Ռուսաստանը կարող է վեց միջուկային հարված հասցնել մեկ հրթիռով։ 2024 թվականի նոյեմբերի 21-ին ռուսները արձակեցին «Օրեշնիկ»-ը Դնեպրոպետրովսկի արդյունաբերական համալիրի ուղղությամբ Ուկրաինայի հարավում։ Ուկրաինայի զինվորականները հաղորդել են, որ չէին կարողացել կասեցնել հրթիռը։

Վաշինգտոնի կողմնակից լրատվամիջոցներն ասում են, որ “դա անհեթեթություն է։ ՆԱՏՕ-ն երբեք չի հայտնել, որ ուզում է իր միջուկային մարտագլխիկները տեղակայել Ուկրաինայում”: Հարկավոր չէ, որ ամերիկյան միջուկային մարտագլխիկները մշտապես տեղակայված լինեն ուկրաինական տարածքում, որպեսզի Ուկրաինան միջուկային վտանգ ներկայացնի Ռուսաստանի համար։ Զելենսկիին բավական է ունենալ F-16 կործանիչներ։ Ուկրաինան ցանկացած պահին կարող է միջուկային մարտագլխիկների արձակման համակարգեր ստանալ։

Իհարկե, Սպիտակ տունը երբեք չի հայտարարել, որ ոգևորում է Ուկրաինան՝ ՌԴ միջուկային զսպման ուժեղացման համար։ Որևէ կառավարություն հրապարակայնորեն չի քննարկում այսպիսի հարցեր, ինչպես վկայում են Իսրայելի “գաղտնի” միջուկային ռումբերը։ Իտալիացիներին երբեք չեն հարցրել, ցանկանում են արդյոք ամերիկյան միջուկային զենք իրենց տարածքում. նրանք դեմ էին, բայց իտալական կառավարությունը, այսուամենայնիվ, տեղակայեց այդ զենքը՝ դռնփակ որոշումներ ընդունելով։

Քանի որ Իտալիան ԱՄՆ-ի արբանյակն է, այս թեմայով բոլոր հայտարարությունները համարվում են խնդրահարույց պաշտոնական մամուլի համար՝ սկսած ռուս-ուկրաինական բախումից։ Սակայն ռուսները, ընդհակառակը, այս հարցը քննարկում են ամեն օր, որովհետև նրանց հայտնի է, որ ԱՄՆ-ն կարող է հատկացնել Զելենսկուն ցանկացած զենք, որը կարելի է, ներառյալ միջուկային մարտագլխիկներ։ Հենց այդ պատճառով է, որ ռուսները կռվում են Ուկրաինայում այսպիսի հաստատակամությամբ ու հաղթելու ցանկությամբ։ Իսկ դա է պատճառը, որ Ռուսաստանը պատրաստ է միջուկային պատերազմի Ուկրաինայում։

Այս կապակցությամբ հասկանալի է դառնում 2024 թվականի դեկտեմբերի 6-ին պարբերական Censis-ի կողմից հրապարակված հարցումը, ըստ որի, 66.3% իտալիացիներից համարում են, որ Ուկրաինական բախման պատճառը Արևմուտքն է և հատկապես Միացյալ Նահանգները։