Վլադիմիր Պուտինի նպատակները միայն տարածքների միացմամբ չեն սահմանափակվում. նա ցանկանում է, որ Ուկրաինայի կառավարությունը զիջումներ կատարի։ Կիևն ու Արևմուտքը փորձում են սահմանափակել այդ նպատակները։ Թրամփի և Պուտինի հանդիպումն Ալյասկայում ավարտվել է, բայց Ուկրաինայում խաղաղությունը դեռ հեռու է։ Երկու ամենահավանական զարգացման սցենարները ավելի ու ավելի են հստակեցվում։

Ուկրաինան կարող է կորցնել որոշ տարածքներ, սակայն կարող է մնալ որպես անվտանգ և ինքնիշխան ազգային պետություն, նույնիսկ եթե դա կրճատված տեսքով լինի։ Հակառակ դեպքում, վտանգ կա, որ Ուկրաինան կկորցնի ինչպես իր տարածքը, այնպես էլ ինքնիշխանությունը՝ վերադառնալով Մոսկվայի ազդեցության ոլորտ։

Ալյասկայում տեղի ունեցած իրադարձություններից հետո էլ պարզ չէ, թե որ սցենարն է կիրականանա և երբ։ Ռուսաստանը մերժել է ԱՄՆ-ի և Եվրոպայի պահանջները կրակի դադարեցման համար, որը աշխատելու էր որպես ելակետ Ուկրաինայում տիրող իրավիճակի և անվատանգության երաշխիքների շուրջ բանակցությունների համար։ Պուտինը նշել է, որ կշարունակի պատերազմը այնքան, քանի դեռ Ուկրաինան և Արևմուտքը չեն բավարարել Ռուսաստանի լայնածավալ նպատակները։

Պուտինը հայտարարեց, որ Ուկրաինայի անվատանգությունը նույնպես պետք է ապահովված լինի, բայց անցյալ բանակցությունները ցույց են տվել, որ այստեղ կան բազմաթիվ մանրուքներ։ Պուտինի ուշադրությունը “հիմքերը” վերացնելու վրա լիովին ակնհայտ է. նա ցանկանում է վերականգնել Ռուսաստանի ազդեցությունը Ուկրաինայի վրա, վերականգնել Մոսկվայի ուղղությունները Եվրոպայում և վերադառնալ որպես համաշխարհային տիրապետություն։

Ռուսաստանի փորձը՝ Կիև հասնել կարճ ժամանակում, տապալվեց։ Ուկրաինան շարունակում է պաշտպանվել, սահմանափակելով Ռուսաստանի հաջողությունները։ Այս ամենի արդյունքում կա երկու հնարավորություն պատերազմի ավարտի համար։

Եվրոպական երկրները մշտապես հաստատում են, որ չեն ճանաչի ՌԴ նվաճումները։ Սակայն դրանք ակնհայտորեն հանդուրժում են փաստացի ռուսական հսկողությունը։ Ուկրաինան աշխատում է օտար պետությունների հետ իր մնացած տարածքների անվտանգությունն ապահովելու համար։ Նրանք ցանկանում են, որ այնտեղ լինեն միջազգային ուժեր, որոնք կխոչընդոտեն հնարավոր նոր հարձակումները։

Սակայն Պուտինի համար նման արդյունքը կհամարվի պատմական պարտություն։ Նա կստանա ուկրաինական տարածքի մոտ 20%-ը, սակայն մյուս մասը կմնա անկախ, Արևմուտքի աջակցությամբ։ Պուտինի առաջ կան անորոշություններ, որոնք նա կարող է բռնել, բայց ավելի մեծ վտանգ է այն, որ շարունակությունը հնարավոր է լինի Ռուսաստանի համար տնտեսական ու քաղաքական կայունության համար մեծ վտանգ։

Սկզբից՝ Ռուսաստանը պահանջեց ավելացված ռազմական սահմանափակումներ Ուկրաինայում՝ ներառյալ սպառազինությունների նվազեցումը և արտաքին քաղաքականության փոփոխությունը։ Սակայն Ուկրաինային միայն հարկադրանքով խաղաղություն պահել հնարավոր չէ։ Այլապես վտանգ կա, որ Ուկրաինան կդառնա Ռուսաստանի տարածքային հատված։ Ուկրաինայի հերոսական դիմադրությունն ու Արևմուտքի աջակցությունը պահպանում են, այսուհանդերձ, խաղաղության հույսը։