Վաղ միջնադարում Անգլիայում ապրած երկու անձանց երկուսուկես դար առաջ ապրած վերջին նախնիները եղել են արևադարձային Աֆրիկայից ծագած, հաստատում են նորագույն ԴՆԹ վերլուծությունները։

Հնագետները հայտնաբերեցին հոգևորականների գերեզմաններն Անգլիայի Քենթ և Դորսեթ կոմսությունների Ափդաուն և Ուորթ Մեթրեյուերս գերեզմանատներում։ Այս գտնվածները թվագրվում են 7-րդ դարով, երբ առանձին կղզու վրա ապրում էին անգլոսաքսոններ՝ Հռոմեական կայսրության կործանումից հետո։

2022 թվականին, գիտնականները ուսումնասիրելով Ափդաունում հայտնաբերված մարդկանցից հինգի և Ուորթ Մեթրեյուերսում հագեցած 18 մարդու ԴՆԹ-ն, պարզել են, որ նրանց մեծ մասը եղել է հյուսիսեվրոպական կամ արևմտյան բրիտանական և իռլանդական ծագումով։ Բայց, երբ ուսումնասիրեցին Ափդաուն գերեզմանատնից ոչ այնքան հայտնի աղջկա ԴՆԹ-ն, հայտնաբերեցին, որ նրա արմատները եկել են միանգամայն այլ մայրցամաքից։

«Antiquity» գիտական հրատարակությունում զետեղված երկու հետազոտություններում մասնագետները մանրամասնում են Ափդաունի աղջկա և Ուորթ Մեթրեյուերսի տղամարդու վերլուծությունները։

Միտոքոնդրիալ (մայրական գծով փոխանցվող) ԴՆԹ-ի տվյալները պարզեցին, որ նրանց մայրերը ցուցաբերել են Հյուսիսային Եվրոպայի ծագում: Սակայն աուտոսոմային ԴՆԹ-ն, որը սեռը չի որոշում, ցույց է տալիս ոչ եվրոպական ծագում։

Նրանց նախնիները 20%-ից 40%-ով կապում են արևադարձային Աֆրիկայի հետ: Ափդաուն գերեզմանատնին պատկանող աղջկա գենետիկան համեմատվել է յորուբա, մենդե, մանդենկա և էսսան ժողովուրդների նմանատիպ գենետիկայի հետ:

Գիտնականները մտածում են, որ նրանք ունեցել են աֆրիկյան արմատներով պապիկ՝ հավանաբար նույն խազերից, ովքեր լքեցին Աֆրիկան 6-րդ դարի կեսերից մինչև 7-րդ դարի սկիզբը:

Պատմաբանները, նրանց համայնքների ունեցած դիրքը համեմատելիս, նշում են, որ դրանք գնահատված էին իրենց ժամանակակիցների կողմից:

Հետազոտության հեղինակները չեն տեսնում բրիտանական աֆրիկայի արմատներով հռոմեական բնակիչների և 7-րդ դարում հաստատված մարդկանց միջև ուղիղ ծագում: 455 թվականին գերմանական վանդալները գրավելով Հռոմ, ստեղծեցին թագավորություն Հյուսիսային Աֆրիկայում։ Սակայն 534 թվականին Բյուզանդիան նվաճեց նրանց:

«Հռոմեական դարաշրջանի վերջաշրջանում Հյուսիսային Աֆրիկան գրաավվեց բարբարոսներից, սակայն այդ շրջանում մեծ իրադարձությունը համարվում է վեցերորդ դարի կեսերին բյուզանդական վերագրավումը», — նշում է Սայերը: