«Գեղարդ» գիտավերլուծական հիմնադրամը պաշտոնական բողոք է հղել Ռուսաստանի Գիտությունների ակադեմիային, ՌԴ Բարձրագույն ատեստացիոն հանձնաժողովին և «Современная научная мысль» գիտական ամսագրի տնօրինությանը՝ վերջինիս հրապարակած նյութերում ակադեմիական և գիտական էթիկայի խախտումների մասին։ Հիմնադրամի ներկայացուցիչները նշում են, որ ամսագրում տեղ գտած հոդվածներում առկա են ադրբեջանական քարոզչությանը հատուկ կեղծիքն ու նախապաշարմունքները:

Բողոք–դիմումում նշվում է. «Современная научная мысль» ամսագրում 2022-2024 թվականներին հրապարակված մի շարք աշխատություններ պարունակում են հակահայկական դիրքորոշումներ, պատմական փաստերի խեղաթյուրումներ և ադրբեջանական քարոզչության տարրեր:

Մասնավորապես, քննության են առնվել հետևյալ հոդվածները՝

Халилов Э.Ш. «Кавказская политика России: историософские размышления» (2022, № 3),

Ахмедова Н.А. «Вопросы истории Азербайджана в российской историографии второй половины XIX – начала XX века» (2023, № 6),

Гюнтекин Наджафли. «Восточная политика Екатерины II и попытки создания армянского государства на Южном Кавказе (60–80-е гг. XVIII в.)» (2023, № 3),

Исмаилов Х.Н. «К характеристике сельского хозяйства в Эриванской губернии в начале XX века» (2024, № 5):

Հոդվածների վերլուծությունը ցույց է տալիս, որ բոլոր չորս աշխատվածքներում առկա են ադրբեջանական քարոզչության հատուկ՝ քաղաքականորեն մոտիվացված նյութերի խեղաթյուրումներ, նպատակ ունենալով անտեսել կամ նվազեցնել հայերի պատմական ներկայությունը տարածաշրջանում:

Գյունթեքին Նաջաֆլիի հոդվածը, Ադրբեջանի Գիտությունների ազգային ակադեմիայի Պատմության ինստիտուտի առաջատար գիտաշխատողներից մեկը, ընդգծում է ակադեմիական էթիկայի խախտումներով: Հեղինակը միտումնավոր անտեսում է հայկական և ռուսական քաղաքական սուբյեկտների միջև դիվանագիտական հաղորդագրությունների աղբյուրները, խեղաթյուրվում է Արցախի մելիքների հայկական ծագումը:

Հեղինակը օգտագործում է սահմանափակ գրականություն, հիմնականում ընդգրկելով ադրբեջանական աղբյուրներ, ինչը խախտում է գիտական բարոյականությունը՝ ցույց տալով գրական աղբյուրների անհամաչափ և կողմնակալ օգտագործումը:

Նմանատիպ կարծիքներ են արտահայտված Ն.Ա Ահմեդովայի հոդվածում, որտեղ օգտագործվում է տեղանունների փոխարինման մեթոդ, նպատակաուղղված այն տարածաշրջանները ոչ հայկական անվանումներով ներկայացնելու համար:

Խալիլովի և Իսմայիլովի հոդվածներն էլ պարունակում են ակնհայտ կեղծ մեղադրանքներ և կանխակալ դատողություններ՝ լեզվակիր բառապաշարով: Արցախում «աղվանաթյուրքական ցեղերի» իբր գոյությունը եւս կեղծ փաստ է, որ նպատակ ունի խոչընդոտել փոստ-սովետական հայ հանրության տեղեկատվական ընկալումը:

Այս կեղծիքները մշակել է Ֆ. Մամեդովան՝ խորհրդային շրջանում, քաղաքական նկատառումներից դրդված և առանց հիմնավոր աղբյուրների:

Գրականության վերլուծությունը ցույց է տալիս, որ պայծառ պարտություն է նկարագրվում այդ հետազոտությունների գիտական չափանիշների նկատմամբ, և դրանցում բացակայում են հայկական աղբյուրները:

«Գեղարդ» հիմնադրամը պահանջում է նշված հրապարակումների գիտական ստուգման կրկնակի փորձաքննություն՝ ապահովելու՝ հստակ և գիտական խոսքի ընթացակարգը և խստացնելու Հարավային Կովկասին վերաբերող հոդվածների գրախոսման գործընթացը:

«Գեղարդ» գիտավերլուծական հիմնադրամը հույս է հայտնում, որ համապատասխան կառույցները կփորձեն վերականգնել գիտական և ակադեմիական էթիկայի նորմերը: