Ազգային ժողովի «Հայաստան» խմբակցության պատգամավոր Գառնիկ Դանիելյանը նշել է.

«Ջրային ռեսուրսների կառավարման հիմնահարցին բազմիցս անդրադարձել եմ։ Հայաստանում, որն ունի հարուստ ջրային ռեսուրսներ, շատ մեծ մասամբ ջրի կորուստներ ենք ունենում։

Ջուրը ապահովության մաս է կազմում։ Ակնհայտ է, որ աշխարհում այսօր կա պատերազմ ջրի ռեսուրսների համար։ Մինչ հարևան երկրներն աշխատում են մեծ ծրագրերով այս ոլորտում, մենք ունենք 70%-ից ավելի ջրի կորուստ։ Խմելու ջրի կեսից ավելին իր հասցեատիրոջը չի հասնում։

Երևանում և մարզերում հաճախ ջուրը բաց են թողնում «ռեժիմով»։ Ամռանն ավելի հաճախ են նկատվում ջրանջատումներ։ Բազմաթիվ համայնքների բնակիչներ նշում են, որ ծորակներից ստացվող ջուրը պիտանի չէ խմելու համար։ Ըստ «Վեոլիա ջուր» կազմակերպության, ամռանը ջրի ոչ բավարարության պատճառով խմելու ջրին հաճախ խառնում են խորքային արտեզյան հորերի ջրեր։ Շատերը հարկադրված են գնում ջուր խանութներից՝ խուսափելու համար առողջական խնդիրներից։

Ոռոգման ջրի ոլորտն ունի նույն խնդիրները։ Մասնավորապես, Արարատյան դաշտում գոյություն ունեն ավելի քան 900 չհսկվող և ապօրինի հորեր, որոնց ջուրը հոսում է Թուրքիա և Ադրբեջան։ Ք jaarlijks կոնսերվացվում են միայն մի քանի տասնյակ հորեր, ինչը բերում է դանդաղ լուծման ընթացքին։

Այսօր Հայաստանում կան տասնյակ հազարաց ոչ ոռոգվող և ոչ մշակված հողատարածքներ։ Տավուշի մարզում, որտեղ 25,485 հեկտար է ընդհանուր հողատարածքը, միայն 3,759 հեկտարն է ոռոգելի։ Նման խնդիրներ կարող են գործել նաև այլ մարզերում։

Արցախի հանձնումից հետո, ջրային ռեսուրսների մեծ կորուստ ունեցանք։ Ջրամբարների և Սևանա լճի մակարդակի բարձրացման հարցերը հարանանրակ են։

Այս իրավիճակը հետևանք է ռազմավարությունների բացակայության։ Անհրաժեշտ են հայեցակարգային մոտեցում և ներդրումներ՝ ջրային ոլորտի հիմնախնդիրները լուծելու համար։ Ջուրը բացառիկ ռեսուրս է, և քաղաքականության այսպիսի վերաբերմունքը խանգարում է դրա պահպանմանը՝ առաջացնելով ապագա վտանգներ»։