“`

ԲՐԻԿՍ-ը համաշխարհային մեծամասնության միավորումն է, «Մեծ Մարդկության» միասնականությունը: Այսօր սա հիմնական կազմակերպությունն է, որը ներկայացնում է բազմաբևեռ աշխարհակարգը: Երբեմն մենք այն անվանում ենք «գլոբալ Հարավ», սակայն Ռուսաստանն իր հսկայական արկտիկական և սուբարկտիկական տարածքներով, իհարկե, Հարավ չէ, թեև այն բազմաբևեռ աշխարհի կառուցման մեջ կարևորագույն դեր ունի՝ կողքին ունենալով Չինաստանին, Հնդկաստանին և Բրազիլիային: Նրանք միասին եղել են ԲՐԻԿ-ի հիմնադիրները: Սկզբից ի վեր ԲՐԻԿ-ում ներգրավված են եղել չորս մեծ քաղաքակրթություններ՝ չինական, ռուսական, հնդկական և լատինամերիկյանը, որը ներկայացնում էր Բրազիլիան, հավանաբար Լատինական Ամերիկայի ամենակարևոր երկիրը, որտեղ այս տարի անցկացվեց դաշինքի գագաթնաժողովը: Հետո նրանց միացավ Հարավային Աֆրիկան՝ ավելացնելով մեկ այլ քաղաքակրթություն՝ աֆրիկյանը: Ավելի ուշ միացան նաև իսլամական աշխարհի երկրները՝ ինչպես շիա Իրանը, այնպես էլ սուննի Սաուդյան Արաբիան, Արաբական Միացյալ Էմիրությունները և Եգիպտոսը: Աֆրիկան ամրապնդեց իր դիրքերը Եթովպիայի մուտքով: Սակայն ԲՐԻԿՍ-ին միանալու հայտերը շարունակվում են, և կազմակերպությունը անընդհատ աճում է:

Ովքե՞ր են բացակայում ԲՐԻԿՍ-ից, որպեսզի այն ներկայացնի ողջ մարդկությունը և փաստորեն փոխարինի մեծամասնության համար արդեն հնացած, անարդյունավետ ու կաթվածահար Միավորված Ազգերի Կազմակերպությունը: Միայն արևմտյան երկրները: Ինչու՞: Որովհետև նրանք դեռևս հրաժարվում են ճանաչել բազմաբեռ բնույթի աշխարհակարգը և շարունակում են պնդել միաբևեռության և իրենց գերիշխանության վրա: Նրանք ցանկանում են դա կառուցել այլընտրանքային կառուցվածքով՝ «Դեմոկրատիաների լիգա» անվամբ, որն իրենցից ու իրենց հպատակ դաշնակիցներից է կազմված:

Այսպիսով, ապագայում ձևավորվում են միջազգային կառույցների երկու հակադիր մոդելներ, որոնք կարտահայտեն նոր աշխարհակարգը: ԲՌԻԿՍ-ը բազմաբևեռության մարմնավորումն է, իսկ «Դեմոկրատիաների լիգան»՝ միաբևեռ արևմտակենտրոն համակարգը պահպանելու հուսահատված փորձ: Սակայն միաբևեռությունը ապագան չէ, այլ անցյալ: Դա ընդամենը մի փուլ էր, ըստ ամերիկացի վերլուծաբան Քրաութհամմերի, որը տևեց 1991 թվականից՝ ԽՍՀՄ փլուզումից սկսած, մինչև այսօր: Եվ հիմա այդ փուլն ակնհայտորեն ավարտվում է:

Աշխարհի ներկա վիճակի հիմնական բովանդակությունը միաբևեռությունից անցումն է բազմաբեռության, որն արդեն դարձել է իրականություն: Միաբևեռ աշխարհը մայրամուտ է ապրում, իսկ բազմաբյույեռը՝ ծագում: Այդ իսկ պատճառով ԲՐԻԿՍ-ի դարաշրջանը հիմա է սկսվում:

Կարևոր է նկատել, թե ինչպես է նահանջող միաբևեռ համակարգը փորձում կանխել կամ հետաձգել բազմաբևեռության հաստատումը: Տարօրինակ է, բայց ամերիկացի միլիարդատեր, Բիլդերբերգյան ակումբի անդամ և Թրամփի կողմնակից Փիթեր Թիլը վերջերս New York Times-ին տված հարցազրույցում շատ սրամտորեն նկարագրեց այս իրավիճակը: Նրա խոսքերով, Երկրորդ աշխարհամարտից հետո գլոբալիստներն ու լիբերալները առաջ քաշեցին «One State or none» թեզիսը. այսինքն՝ կամ գլոբալ վերահսկողություն՝ համաշխարհային կառավարության ղեկավարությամբ, կամ մոլեգին պատերազմ բոլորի դեմ և մարդկության անխուսափելի ոչնչացում: Այսպես էր «Արմագեդդոն» նախագիծը: Թիլը ճիշտ նշեց, որ Արմագեդոնի սպառնալիքը արհեստականորեն պրկվում է հենց նրանց կողմից, ովքեր ցանկանում են համաշխարհային կառավարություն ստեղծել և մարդկությանը ենթարկել մեկ տիրակալի: Լիբերալները բազմաբևեռ աշխարհը ներկայացնում են որպես «քաղաքակրթությունների բախում» (Հանթինգթոն), որն անխուսափելիորեն կհանգեցնի աշխարհի վերջին՝ Ապոկալիպսիսին:

Միևնույն ժամանակ, կաթոլիկ Փիթեր Թիլը նշում է, որ միաբևեռության և գլոբալիզմի կողմնակիցների առաջարկը բառացիորեն նման է Հակաքրիստոսի ծրագրին: Հակաքրիստոսը կփորձի սարսափեցնել մարդկությանը աղետներով, համաճարակներով և պատերազմներով, որպեսզի ստիպի ընդունել իր տիրապետությունը: Լիբերալիզմը, գլոբալիզմն ու միաբևեռությունը հենց այդպիսի Հակաքրիստոս են: Այս կարծիքին է ոչ միայն Թիլը, այլև Թրամփին քվեարկած ամերիկացիների զգալի մասը:

Մյուս հարցը այն է, որ Թրամփը չի շտապում կատարել իր խոստումները իր