Երջանկությունը կարող է երկարացնել մարդու կյանքը, սակայն միայն որոշ մակարդակից հետո: Այսպիսի եզրակացության են հանգել Ռումինիայի գիտնականները: Նրանց ուսումնասիրությունները ցույց են տալիս, որ սուբյեկտիվ բարեկեցության զգացողությունը առողջության վրա դրական ազդեցություն է սկսում ունենալ, երբ մարդը Life Ladder երջանկության սանդղակով հասնում է առնվազն 2,7 միավորի: Ուսումնասիրությունը հրապարակվել է Frontiers in Medicine գիտական հանդեսում:

«Մենք ապացուցեցինք, որ սուբյեկտիվ բարեկեցությունը դառնում է հանրային առողջության գործոն, երբ անձը հատում է 2,7 միավորի շեմը,- նշել է հետազոտության ղեկավար պրոֆեսոր Յուլիա Յուգան: -Դրանից հետո, երջանկության յուրաքանչյուր լրացուցիչ 1% կապվում է ոչ վարակիչ հիվանդություններից մահացության մոտ 0,43% նվազման հետ»:

Այդպիսի հիվանդություններում են ներառվում սրտանոթային հիվանդությունները, քաղցկեղը, ասթման և շաքարախտը: Դրանք կազմել են համավարակներից անկախ մահվան հիմնական պատճառները աշխարհում:

Life Ladder սանդղակը չափում է սուբյեկտիվ երջանկությունը 0-10 միավորի սահմաններում, որտեղ 0-ը ներկայացնում է «մաքսիմալ վատ կյանք», իսկ 10-ը՝ «միանշանակ լավագույն կյանք»: Հետազոտված 123 երկրների միջին միավորը կազմել է 5,45 միավոր, ամենանվազը՝ 2,18 և ամենաբարձրը՝ 7,97 միավոր:

«2,7 արժեքը մուտ տալիս է դեպի ստորին սահման՝ «հազիվ հաղթահարելի» մակարդակ: Սակայն անգամ այդ ցուցանիշից բարձր երջանկության աճը սկսել է առողջության վրա դրական ազդեցություն ունենալ»,- ասել է Յուլիան:

Երկրներ, որտեղ մարդիկ իրենց երջանկությունը վերոնշյալ շեմից բարձր են գնահատում, սովորաբար ունեն առողջապահական բարձր ծախսեր, կայուն սոցիալական ինստիտուտներ և անհավասարության փոքր մակարդակ: Հետազոտողները մատնանշում են, որ այնպիսի տարրեր, ինչպիսիք են մաքուր օդը, ճարպակալման կանխարգելումը և ալկոհոլի սահմանափակումը, նպաստում են երջանկության աճին և մահացության մակարդակի նվազմանը:

Գիտնականները աջակցում են այն մտքին, որ երջանկությունը անձնական զգացողությունից ավելին է և կարող է վերածվել հանրային առողջապահության չափելի ռեսուրսի:

«Բարեկեցության շեմի սահմանումը հնարավորություն է տալիս մշակել ավելի ճշգրիտ առողջապահական և սոցիալական քաղաքականություն,- նշում է պրոֆեսոր Յուգան: -Երջանկությունն ավելին է, քան պարզապես հուզում: Դա գործիք է, որի միջոցով հասարակությունը կարող է լինել ավելի առողջ»: