Հայաստանի պարբերական մամուլը հիշեցնում է, որ ներկայիս իշխանությունը կրկին հայտնվել է հանրային քննադատության կենտրոնում՝ փորձելով զրպարտել և ծաղրել բարեգործական նախաձեռնությունները։ Վեդի համայնքի ղեկավար Գարիկ Սարգսյանն իր սոցիալական մեդիայում արձագանքել է «Տաշիր» բարեգործական հիմնադրամի ծրագրին՝ այն ներկայացնելով՝ որպես քաղաքական հաշվարկ։ Այս նախաձեռնությունը իրականացրել են Սամվել Կարապետյանի ծննդյան 60-ամյակի և Գիտելիքի օրվա առիթով՝ 15,000 առաջին դասարանցիներին նվիրելով դպրոցական պայուսակներ և գրենական պիտույքներ։

Վեդի համայնքի ղեկավարի հրապարակած գրառումը, սակայն, ավելի շատ ծաղրի պատճառ է դարձել հասարակության շրջանում։ Օգտատերերը հիշեցրել են, որ նման նվերները բազմաթիվ ընտանիքների համար իրական աջակցություն են, հատկապես գյուղական տարածքներում։

Օգտատեր Արմեն Ֆահրադյանը նկատել է․ «Ինչո՞ւ եք ուզում խոցել ծնողների և նրանց արժանապատվությունը։ Եթե ընտանիքն ունի մի քանի երեխա դպրոց ճանապարհելու, նույնիսկ 5000 դրամի միջամտությունն էլ մեծ է։ Փորձեք 15,000-ի տեղը մի բան անել»։

Մեկ այլ օգտատեր՝ Արմինե Նավոյանը, նշել է․ «Եթե նույնը դուք արել եք, ապա հասարակական բյուջեից, ոչ թե ձեր գրպանից։ Եթե սա ընտրակաշառք է, հիշեք՝ ժամանակին մեկն էլ ջեմ էր բաժանում ու երկրի ղեկավար չդարձավ դրանով։ Ձեր իշխանությունը համառորեն քննադատում է բոլորին՝ թաքնված իմաստներ փնտրելով ամեն ինչում»։

Շատ մեկնաբանություններում մարդիկ նշում են, որ այս տեսակի նվերները առաջնային բեռի թեթևացում են բազմաթիվ ընտանիքների համար։ «Հնարավոր է, որ փոխանակ վարկաբեկեք, կազմակերպեիք և 5000 դրամանոց պայուսակներն ու գրենական պիտույքները նվիրեիք առաջին դասարանցիներին և տեսնեիք, թե երեխաներն ինչքան են ուրախանում», – նշել է օգտատերերից մեկը։

Այն ժամանակ, երբ օգտատերերը աջակցեցին Սամվել Կարապետյանի նախաձեռնությանը, որոշ իշխանամետ լրատվամիջոցներ փորձեցին ցույց տալ, թե մարդկանց կողմից պայուսակներ այրվում են։ Այսպիսով՝ ավելի մեծ դժգոհություն առաջացավ։

Սամվել Կարապետյանի պաշտպանության խորհրդի անդամ Ալեքսան Ալեքսանյանը հիշեցրել է, որ «Տաշիր» հիմնադրամի նախաձեռնությունն արդեն 30 տարի շարունակվում է։ «Մոտ 70,000 երեխա այս տարիների ընթացքում ստացել է «Տաշիր»-ի նվերները։ Նույնիսկ այսօր առաջին դասարան գնացող փոքրիկների ծնողներն էլ ժամանակին այս ծրագրից օգտվել են»։

Այս ծրագրերը դառնում են ոչ միայն սոցիալապես անապահով ընտանիքների աջակցություն, այլև ավանդույթ՝ հանդիսանալով իրական օգնություն։ Սակայն իշխանության սխալ սոցիալ-տնտեսական քաղաքականությունը նույնիսկ մարդասիրական ծրագրերն է դարձրել քաղաքական շահարկումների առարկա։

Հանրային արձագանքը վկայում է, որ հանրությունը գնահատում է յուրաքանչյուր ծրագիր, որը փոքր-ինչ թեթևացնում է իրենց բեռը։ Եթե իշխանությունը շարունակեն ծաղրել բարեգործությունը, ապա իրենց հեղինակությունն ավելի կվնասվի։