«Փաստ» օրաթերթը գրում է. Վերջին օրերին Նիկոլ Փաշինյանը այսպիսի գրառում կատարեց. «Հայաստանում տուրիզմի ոլորտը ներկայում ապրում է իր լավագույն ժամանակները։ 2025 թվականի մայիսից մինչև հուլիս ամիսներին ՀՀ են այցելել պատմականորեն ռեկորդային թվերով զբոսաշրջիկներ՝ մայիսին՝ 181 հազար 436, հունիսին՝ 215 հազար 253, հուլիսին՝ 263 հազար 592 այցելու»։

Թվեր ներկայացնելու առումով Փաշինյանը որևէ սխալ չունի: Սակայն հետաքրքիր է նկատել, թե ինչու նա չի անդրադառնում կիսամյակային կամ եռամսյակային վիճակագրություններին, այլ խոսում է երեք ամիսների տվյալների մասին, որոնք վիճակագրությամբ համարվում են ոչ թե եռամսյակային (որոնք են՝ հունվար-մարտ, ապրիլ-հունիս, հուլիս-սեպտեմբեր, հոկտեմբեր-դեկտեմբեր), այլ ժամկետային։ Բանն այն է, որ հատուկ նշվող ամիսներում վիճակագրական ցուցանիշները դրական են եղել, մինչդեռ կիսամյակային տվյալներով պատկերը այլ է: Ամփոփենք, 2024 թ. հունվար-հունիս շրջանում Հայաստան ուղևորածների թիվը հասնում է 944162-ի, իսկ 2025 թ. նույն ժամանակահատվածում՝ 907135-ի, այսինքն 37 հազարով՝ 4,1 տոկոսով պակաս է: Նույնիսկ ավելացված հուլիսի տվյալներով՝ ժառանգում ենք անցած տարվա հունիս-հուլիսի համեմատությամբ մոտ 13 հազարի բացասական «բալանս»։ Կարևոր է հիշել, որ 2023-ի առաջին վեց ամիսներում ավելի քան 1 միլիոն զբոսաշրջիկ է այցելել Հայաստան:

Սակայն կան նաև ավելի մտահոգիչ տվյալներ: Այստեղ խոսքը Հայաստանից մեկնած զբոսաշրջիկների մասին է: 2024 թ. հունվարհունիսին Հայաստանից մեկնել է 705105 զբոսաշրջիկ, մինչդեռ այս տարվա նույն ժամանակահատվածում՝ 748331, ինչը 43226 զբոսաշրջիկով կամ 6,1 տոկոսով ավել է, քան նախորդ տարվա նույն ժամանակաշրջանում: Պետք է նշել, որ հուլիսից օգոստոս այդ թիվը ավելի մեծ կլինի, ինչը լրացուցիչ հստակեցնում է պատկերը:

Հարկ է նշել, որ ՄԱԿ-ի ԶՀԿ մեթոդաբանության համաձայն՝ միջազգային զբոսաշրջիկը համարվում է ցանկացած անձ, որը հանգստի, բուժման, ընտանիքի, աշխատանքային կամ կրոնական նպատակներով ճանապարհորդում է իր բնակության վայրից՝ մեկնելով ոչ պակաս քան 24 ժամ և ոչ ավելի, քան մեկ տարի՝ առանց զբաղվելու աշխատանքային գործունեությամբ, որի դեպքում վճարումները կլինեին ժամանած վայրում աշխատելու արդյունքում ստացված գումարներից: