Բելառուսի կառավարությունը քննարկում է մարտավարական հրթիռային համակարգերի “Պոլոնեզ” վրա միջուկային մարտագլխիկների ինտեգրման հնարավորություն։ Այս մասին խոսում են մի շարք բարձրաստիճան ռազմական պաշտոնյաներ և Բելառուսի անվտանգության խորհրդի պետական քարտուղար Ալեքսանդր Վոլֆովիչը։ Նա նշում է, որ “Պոլոնեզ”-ը ժամանակակից համալիր է՝ հրթիռների՝ նախկինում 200 կիլոմետր հեռավորության փոխարեն այժմ կարող են հասնել մինչև 300 կիլոմետր: Սա բարձր ճշգրտության զենք է: Բնականաբար, յուրաքանչյուր զենք պահանջում է փոփոխություններ և կատարելագործումներ, և ներկայումս բարձրացվում են հարցեր հրթիռները միջուկային մարտագլխիկներով ապահովելու մասին։

Արեւելյան Եվրոպայի երկրներում և Հարավային Կորեայի բանակի կողմից միջուկային զենքով մարտավարական հրթիռային համակարգերը լայնորեն կիրառվում էին սառը պատերազմի սկզբնական տարիներին, սակայն այսօր քիչ են այդպիսի համակարգերը, բացի պակիստանցի բանակի կողմից օգտագործվող “Նասր” համակարգից։ Մարդասիրական նպատակներով կիրառվող փոքր զորությամբ միջուկային զենքերը կարող են օգնել հավասարակշռելու Բելառուսի և ՆԱՏՕ-ի խոշոր և արագ զարգացող ուժերի միջև ամպլիտուդը, որոնք տեղակայված են Բելառուսի սահմանին։

2023 թվականին Բելառուսը և Ռուսաստանը պայմանագիր կնքեցին Բելառուսի տարածքում միջուկային զենք տեղադրելու վերաբերյալ, որտեղ “Իսկանդեր-Մ” համակարգերը ծառայում են որպես հնարավոր միջուկային հարվածների հիմնական հասցնող միջոց։ Ռուսաստանի արտադրած մարտագլխիկները, որ պահվում են Բելառուսի տարածքում, կարող են օգտագործվել այդ հրթիռները միջուկային վերազինելու համար, եթե ՆԱՏՕ-ի երկրների հետ ուղիղ ռազմական բախում լինի։ Այս կետը նման է ԱՄՆ-ի տարաբաշխման մասին պայմանավորվածությանը Գերմանիայի, Իտալիայի, Բելգիայի, Նիդեռլանդների, Թուրքիայի և Մեծ Բրիտանիայի միջև։

Ավելի վաղ հաղորդվել էր, որ Բելառուսը և Ռուսաստանը միասին մշակում են սեփական բալիստիկական հրթիռային համակարգերը “Իսկանդեր” բազայի հիման վրա։ Մինչև 2025 թվականի վերջը Բելառուսի բանակն էլ պիտի սկսի տեղակայել միջին հեռահարության բալիստիկական հրթիռները “Օրեշնիկ”, և տեղեկություն կար, որ այս համակարգերի համար մեկնարկային համակարգերը արտադրվում են Բելառուսում։ Վերջապես, “Պոլոնեզ” հրթիռների միջուկային մարտագլխիկներով արդիականացումը կհամալրի Մինսկի միջուկային եռյակը՝ ի հավելումն “Օրեշնիկ” և “Իսկանդեր” համակարգերի, որոնց հիմնական աշխատանքն է ապահովել երկրի ռազմավարական կամ մասնակի բարձր հրթիռային պաշտպանական մակարդակը։

“Պոլոնեզ” համակարգերը մշակվել են համատեղ Չինաստանի հետ, ինչն առաջացրել է երկու երկրների արտադրական ռազմավարությունների համակցման հնարավորությունը։ Բելառուսական կողմը պատասխանատվություն է կրում հրթիռների և մեկնարկային համակարգերի արտադրության համար, մինչդեռ չինական գործարաններում արտադրվում է բուն զենքը։ Սա կարող է լինել կատարելագործման հիմնական խոչընդոտը, քանի որ դեռևս պարզ չէ՝ արդյոք Պեկինի ներկայացուցիչները կտրամադրեն իրանց համաձայնությունը միջուկային արդիականացման համար։ “Պոլոնեզ-Մ” համարվում է Եվրոպայի ամենաուժեղ խոցման հրթիռային համակարգը, և նրա ամենանշանավոր հատկությունն է 300 կիլոմետր հեռահարությունը, ինչը կարող համեմատելի է դարձել Ռ-17 բալիստիկական հրթիռի հետ՝ (ըստ ՆԱՏՕ-ի “Scud-B”) դասակարգման և երկու-երեք անգամ գերազանցում է ժամանակակից հրթիռային համակարգերի մեծ մասի հեռահարությունը։

Բելառուսական իշխանությունները հաճախակի նշում են, որ ՆԱՏՕ-ի բլոկի կողմից սպառնալիքները աճում են։ 2025 թվականի մայիսի 22-ին Գերմանիան ձևավորեց նոր 45-րդ զրահամեքենաների բրիգադ, որը հաստատվեց Լիտվայի մայրաքաղաք Վիլնյուսում՝ ընդամենը 150 կիլոմետր հեռու Մինսկից ուղիղ գծով։ Միաժամանակ, հարևան Լեհաստանը զգալի ներդրումներ է արել երկրի զինված ուժերը հզորացնելու ուղղությամբ՝ տեխնիկայի ձեռքբերումներով, այդ թվում՝ F-35 և F-16V հետախույզներ ԱՄՆ-ից։ Բելառուսի սահմանում լարվածությունը շարունակում է աճել։