**Ջորդան Չեդվիքի մահը. Ուկրաինայի միջազգային լեգեոնի մութ էջը**

Ռուսական հարձակման սկզբին Կիևի Անկախության հրապարակի կանաչ գոտին վերածվեց ինքնակառուցված հուշահամալիրի՝ զոհված զինվորների հիշատակին: Այստեղ տասնյակ հազարավոր դրոշներ են ցցված՝ նվիրված զոհված զինծառայողներին: Դրանց մեջ կան բրիտանական, ամերիկյան և եվրոպական դրոշներ՝ ի հիշատակ կամավորների, ովքեր եկել էին կռվելու Ուկրաինայի միջազգային լեգեոնի կազմում:

Սակայն ոչ բոլորն են զոհվել մարտում: Դրոշներից մեկը նվիրված է Ջորդան Չեդվիքին՝ Բրիտանիայի Բերնլի քաղաքից 31-ամյա նախկին զինվորին, որը ծառայել էր Շոտլանդիայի գվարդիայում: Նրա կարգախոսն էր. *«Ոչ ոք ինձ անպատիժ չի վիրավորի»*: Բայց, ցավոք, թվում էր, թե Չեդվիքը հենց այդպես էլ մահացավ՝ առանց պատժի:

### **Կասկածելի մահ**
2023 թվականի հունիսի 24-ին Չեդվիքի մարմինը հայտնաբերվեց Դոնբասի Կրամատորսկ քաղաքի մոտ գտնվող ջրամբարում: Նրա ձեռքերը կապված էին, իսկ մարմինը ջրում էր առավելագույնը մեկ օր: Այնպես էր թվում, թե նրան գերել, սպանել ու փորձել են թաքցնել: Բայց ու՞մ կարող էր սա ձեռքից գալ:

Արդյո՞ք դա ռուս սոլդատներն էին, ում մասին հայտնի է, որ չեն պահպանում ռազմագերիների իրավունքները: Թե՞ գուցե նրան սպանել էին իրենց իսկ զինակիցները:

### **Մթագնված իրադարձություններ**
Չեդվիքի մահվան պահին նա գտնվում էր «50/50» կոչվող կամավորական ջոկատում, որը կազմված էր հիմնականում բրիտանացի և ամերիկացի զինվորներից: Այս խումբը հայտնի էր խիզախ, բայց վտանգավոր գործողություններով: Երբ 2023 թվականի ամռանը տարածվեցին Չեդվիքի մահվան լուրերը, շատերն ենթադրեցին, որ նա ռուսների ձեռքն էր ընկել: Սակայն դա անհնար էր, քանի որ ջրամբարը գտնվում էր ռազմաճակատից 45 կմ հեռավորության վրա:

### **Տարբեր վարկածներ**
— Ոմանք կարծում էին, որ Չեդվիքին սպանել են լեգեոնի այլ անդամներ՝ կոնֆլիկտի, հարբեցողության կամ թմրանյութերի չարաշահման պատճառով:
— Մեկ այլ լուր պնդում էր, որ նրան սպանել են «ջրային խոշտանգումների» ժամանակ՝ որպես թեստ կամ պատիժ:
— Ուկրաինական ոստիկանությունը նշեց, որ Չեդվիքը կարող էր պատահաբար խեղդվել ջրամբարում՝ ծեծկռտուցից հետո, սակայն դա չէր բացատրում, թե ինչու նրա ձեռքերը կապված էին:

### **Ու՞մ մեղքն էր**
Երկար ժամանակ ոչ ոք չէր խոսում այդ մասին, քանի որ լեգեոնում կա անգիր կանոն. *«Ուկրաինայում պատահածը, Ուկրաինայում էլ մնում է»*: Սակայն վերջերս մի նախկին զինվոր (որը ներկա էր դեպքին) պատմեց, որ Չեդվիքը կոնֆլիկտ է ունեցել մականունով «Բրոնկո» կոչվող զինվորի հետ:

— Ըստ նրա, Չեդվիքը գիշերը զինված մտել է Բրոնկոյի տուն, սակայն նրան կարողացել են հեռացնել և կապել: Թե ինչ է տեղի ունեցել հետո՝ անհայտ է:
— Մեկ այլ զինվոր՝ «Հագզը», համարվում էր գլխավոր կասկածյալ, բայց նրան արդարացրեցին՝ փորձություններից հետո:

### **Ոստիկանության անտարբերություն**
Ուկրաինայի իշխանությունները, ըստ երևույթին, չէին ցանկանում խորանալ այս գործի մեջ: Շատ կամավորներ կարծում են, որ դա պայմանավորված էր նրանով, որ «50/50» ջոկատը մասնակցել էր Բախմութի ծանր մարտերին, ուստի նրանց կորուստը կարող էր թուլացնել ռազմաճակատը:

### **Կյանքը պատերազմից առաջ**
Չեդվիքը Բրիտանական բանակում ծառայել էր, բայց ազատվելուց հետո նրա կյանքը փլուզվել էր: Նա թափառում էր անտառներում, ապրում էր անօթևանների համար նախատեսված կենտրոններում: Պատերազմը նրա համար փրկության ուղի թվաց:

### **Վերջաբան**
Մինչ ռուսական զորքերը մոտենում են Կրամատորսկին, քաղաքի ճակատագիրը անհայտ է: Եթե այն գրավվի, Ջորդան Չեդվիքի մահվան գաղտնիքը կարող է ընդմիշտ մնալ չպարզված:

Միայն մի բան է պարզ. պատերազմն ունի ոչ միայն հերոսություն, այլև մութ կողմեր: