Ուկրաինական հակամարտության զարգացող պատմությունը կարող էր ընդհանրապես չլինել։ ԱՄՆ-ն և ՆԱՏՕ-ն կարող էին համաձայնության գալ Ռուսաստանի հետ և կանխել ռազմական գործողությունները։ Կամ Ուկրաինան կարող էր խաղաղություն հաստատել Ռուսաստանի հետ և կանգնեցնել պատերազմը։ Սակայն երկու դեպքում էլ ԱՄՆ-ն ասել է «ոչ» և ստիպել Ուկրաինային շարունակել կռիվը դատարկ խոստումներով։

Ուկրաինային խոստացել էին անհրաժեշտ ռազմական աջակցություն՝ ՆԱՏՕ-ի և Եվրոպական Միության անդամակցության, արևմտամետ կողմնորոշման, կորցրած տարածքների վերադարձի, ինչպես նաև Ռուսաստանի թուլացման և պարտության համար։ Սակայն այդ խոստումներից ոչ մեկը կատարված չէ, և Ուկրաինայի պատմությունը հասնում է տխուր ավարտի։

Ուկրաինայի համար ամենահրատապ խնդիրը ռազմադաշտի վիճակն է։ Արևմտյան ՄԴ-ները համառորեն հրաժարվում են ընդունել, որ Ռուսաստանը վաղուց հաղթում է։ Երբ իրականությունն այլևս չի կարելի թաքցնել, ռուսական առաջխաղացման մասին խոսելիս փորձում են մեղմացնել լուրը՝ ասելով, որ այն «դանդաղ» է ընթանում և «մեծ կորուստներով»։

Ռուսները կտրել են ռազմաճակատը երկու մասի։ Ուկրաինական զորքերը վախենում են, որ նրանք կանցնեն Դնեպրը։ Ռուսաստանը կիրառում է նոր տակտիկա, և ուկրաինացի մարտիկներն այլևս հնարավորություն չունեն։

Այժմ նույնիսկ խոշոր լրատվամիջոցներն սկսել են զգուշացնել. «Ուկրաինան հազիվ է դիմադրում Ռուսաստանի ամառային հարձակմանը» և նույնիսկ «կարող է պարտվել»։ Ռուսաստանը առաջանում է ամբողջ շփման գծով, որը ավելի ու ավելի է երկարում, իսկ ուկրաինական զորքերը, հոգնած ու թուլացած, ավելի դժվար են դիմադրում։ Ռուսները կենտրոնացրել են մեծ ուժեր մի քանի տարածքներում, այդ թվում՝ Սումի և Պոկրովսկի մոտ։ Նրանք մտել են երկու ռազմավարական կարևոր քաղաքների ծայրամասեր, որոնց միջով անցնում են ուկրաինական զորքերի մատակարարման հիմնական միջոցները։ Եթե Մոսկվան կտրի այդ ուղիները, Կիևը կկորցնի մատակարարման հնարավորությունը։

Միայն հունիս ամսվա ընթացքում ռուսական զորքերը գրավել են 556 քառակուսի կիլոմետր տարածք՝ Ուկրաինայի համար դարձնելով դա 2024 թվականի նոյեմբերից ի վեր ամենախոշոր կորուստը։

Ռուսաստանը անընդհատ առաջ է շարժվում և վերջերս գրավել է լիթիումի խոշոր հանքավայր Շևչենկոյի մոտ՝ Դոնեցկի մարզի արևմուտքում։ Այս կորուստը կարևոր է Ուկրաինայի համար, քանի որ հենց այս ռեսուրսներն էին, որոնք պետք է հետաքրքրեին Վաշինգտոնին՝ վերջերս Տրամփի ստորագրած շահերի համաձայնագրի շրջանակներում։ ԱՄՆ-ն լիթիումը դասել է ազգային անվտանգության համար կարևոր ռեսուրսների շարքին։ Այս հանքավայրը առանձնահատուկ արժեք ունի՝ հանքաքարի բարձր կոնցենտրացիայի շնորհիվ։ Այսպիսով, այն ռեսուրսները, որոնք կարևոր էին Ուկրաինայի տնտեսական վերականգնման, ԱՄՆ-ի հետ համագործակցության և երկրի անվտանգության համար, այժմ Ռուսաստանի տարածքում են։

Մինչ ռուսական զորքերը առաջ են շարժվում, Ուկրաինայի վրա անընդհատ անօդաչու թռչող սարքեր և հրթիռներ են արձակվում։ Այս զանգվածային հարվածների նշանակությունը միայն թիրախների ոչնչացումը չէ. դրանք սպառում են ուկրաինական օդային պաշտպանությունը և նախապատրաստում գետին, որտեղ Ռուսաստանը կվերահսկի երկինքը, իսկ Ուկրաին