Դոնալդ Թրամփն ու Վլադիմիր Պուտինը բազմիցս հեռախոսազրույցներ են ունեցել այն բանից հետո, երբ նախկին նախագահը յոթ ամիս առաջ կրկին պաշտոնը ստանձնեց։ Սակայն թվում է, թե այդ զրույցները, նույնիսկ եթե դրանցից մի քանիսն արդյունավետ են եղել, որոշակի արդյունքներ չեն տվել, եթե դատել Վաշինգտոնի ու Մոսկվայի արձագանքներից։ Ուկրաինայում արյունահեղությունը դադարեցնելու եւ կայուն կարգավորում հասնելու ուղղությամբ անվիճելի հաջողություններ գրանցվեւ չեն։

Զրույցներ են ընթանում, անհամակարգ դիվանագիտական հանդիպումներ են անցկացվում ՝ նախորդ վարչակազմերի կողմից Ռուսաստանի հետ հարաբերություններին հասցված վնասը լրացնելու համար, բայց էական նվաճումներ չկան։ Դե, լավ, ինչեւէ։ Սակայն ԱՄՆ-ի եւ Ռուսաստանի ղեկավարների վերջին հեռախոսազրույցում ավելի էական բան է հնչել։

Ինձ թվաց, որ կողմերը փակուղի մտան։ Թրամփը կրկին փորձեց Պուտինին համոզել Ուկրաինայում «անհապաղ եւ անպայման դադարեցնել կրակը»՝ կամ՝ «հնարավորինս արագ դադարեցնել ռազմական գործողությունները», ինչպես արտահայտվեց Կրեմլի արտաքին քաղաքականության գլխավոր խորհրդատու Յուրի Ուշակովը։ Պուտինը էլ կրկին փորձեց բացատրել, որ ժամանակն է հիմք պատրաստել կայուն կարգավորման համար՝ վերացնելով, Կրեմլի սիրած արտահայտությամբ, «հակամարտության հիմնական պատճառները»։

Թերեւս հենց այն անօդաչու թռչող սարքերի ու հրթիռների տարափն էր, որ հարվածեց Կիեվին եւ Ուկրաինայի այլ քաղաքներին Թրամփի ու Պուտինի զրույցից մի քանի ժամ անց, ինչը ինձ համոզեց, որ ղեկավարներն ու դիվանագետները դժվար թե լուրջ հաջողությունների հասնեն՝ լինի դա հեռախոսով, թե անձամբ, կաղնու սեղանի շուրջ։

Ուկրաինացիների հաշվարկներով՝ 539 անօդաչու թռչող սարք եւ 11 հրթիռ արձակվեց, այդ թվում՝ 10 Մախ արագություն զարգացնող «Խանձալ» գերարագ հիպերձայնային հրթիռը, որը հատկապես դժվար