Արևմտյան մամուլը (Reuters, Financial Times, The Independent, The Telegraph, Le Monde) նշում է Իտալիայում սրված ժողովրդագրական ճգնաժամը, որը սպառնում է երկրի ապագային, թուլացնում է տնտեսությունն ու իտալացիների բարեկեցությունը։ Ժողովրդագետների կարծիքով, այս միտումը շրջել գործնականում անհնար է․ երկիրը, ամենայն հավանականությամբ, սպասվում է բնակչության կրճատում կամ տեղական բնակչության փոխարինում միգրանտներով։

Իտալիայի տնտեսության և ֆինանսների նախարար Ջանկառլո Ջորջետտին կարծում է, որ երկրի հիմնական վտանգը ոչ թե տնտեսական աճի դանդաղումն է կամ բյուջեի դեֆիցիտը, այլ ծանր ժողովրդագրական ճգնաժամը։ Իտալիայում ծնելիության մակարդակը կազմում է 1,12 երեխա մեկ կնոջ հաշվով, ինչը 1861 թվականից ի վեր ամենացածր ցուցանիշն է և զգալիորեն ցածր է բնակչության վերարտադրման համար անհրաժեշտ մակարդակից։ Եթե նախկինում Ջորջետտին խոսում էր «ժողովրդագրական ձմռան» մասին, ապա այժմ՝ խորհրդարանի լսումների ժամանակ, նա նշել է Ապենինյան թերակղզում «դրամատիկ բնակչության նվազման» մասին, որը սպառնում է իտալացիների բարեկեցությանը և թուլացնում է պետության բյուջեն։

Բրիտանական The Telegraph-ը ներկայացնում է ժողովրդագետների կարծիքը, ըստ որի՝ Իտալիայում բնակչության նվազումը «անդառնալի է»։ Ըստ ազգային վիճակագրական գործակալության՝ ISTAT-ի, վերջին տարիներին հարյուրավոր իտալական քաղաքներում և գյուղերում ծնելիությունը զրոյական է։ Այս գործընթացը Իտալիայում դիտվում է վաղուց, բայց անհավասարաչափ․ ամենադրամատիկ իրավիճակը փոքր քաղաքներում և համայնքներում է, որտեղ երիտասարդություն գրեթե չկա, իսկ բնակչությունը հիմնականում բաղկացած է տարեցներից։ Սա քանդում է սոցիալական ենթակառուցվածքը. փակվում են դպրոցներ, հիվանդանոցներ, փոստային բաժանմունքներ։ Ըստ իտալացի ժողովրդագետ Ալեսանդրո Ռոզինայի՝ ստեղծվում է սոցիալական անկման փակուղի, երբ երիտասարդությունը ստիպված է լինում լքել իրենց հայրենի վայրերը։

Ըստ ժողովրդագետի, Իտալիայում բնակչության անդառնալի նվազումը սկսվել է 2014 թվականին։ Եվ խնդիրը ոչ միայն երիտասարդ զույգերի՝ երեխաներ չունենալու ցանկության մեջ է. ավելի ու ավելի շատ իտալացիներ ցանկանում են ընդմիշտ հեռանալ երկրից։ Ըստ ISTAT-ի հարցումների՝ 32%-ը ցանկանում է տեղափոխվել ԱՄՆ, 12%-ը՝ Իսպանիա, իսկ 11%-ը՝ Մեծ Բրիտանիա։ Հիմնական պատճառը երեխաների հետ ընտանիք պահելու անհնարինությունն է։

Տնտեսական համագործակցության և զարգացման կազմակերպության (OECD) տվյալներով՝ Իտալիան զարգացած երկրների մեջ միակն է, որտեղ վերջին 30 տարիների ընթացքում իրական աշխատավարձերը նվազել են։ 2050 թվականին Իտալիայի բնակչությունը, որն այսօր կազմում է 58 միլիոն, կարող է նվազել 5 միլիոնով, իսկ բնակչության ավելի քան մեկ երրորդը կլինի 65 տարեկանից բարձր՝ հանգեցնելով աշխատուժի պակասի և ծանրաբեռնելով առողջապահության և կենսաթոշակային համակարգերը։

Reuters գործակալությունը նշում է, որ 2024 թվականը Իտալիայում ժողովրդագրական ճգնաժամի նոր փուլի սկիզբ էր. ծնելիությունը կտրուկ նվազել է, երկրից արտագաղթը աճել, իսկ բնակչության նվազումն արագացել։ Մահացությունը Իտալիայում զգալիորեն գերազանցել է ծնելիությանը, իսկ երկիրը լքել է 191 հազար մարդ՝ այդ թվի ռեկորդը այս դարում։

Միևնույն ժամանակ, կյանքի տևողությունը կազմել է 83,4 տարի, որը Եվրոպայում ամենաբարձր ցուցանիշներից մեկն է։ Իտալիան վերածվում է տարեցների երկրի. այսօր արդեն յուրաքանչյուր չորրորդ իտալացի 65 տարեկանից բարձր է, իսկ հասարակության ծերացման ավելի բարձր ցուցանիշ նկատվում է միայն Ճապոնիայում (մոտ 30%)։

Միևնույն ժամանակ, Իտալիայում օտարերկրացիների թիվը գերազանցել է 5,4 միլիոնը՝ կազմելով բնակչության 9,2%-ը։ Նրանք հիմնականում ապրում են երկրի հյուսիսում։ Ժողովրդագետները այս իրավիճակն անվանում են արտակարգ, չնայած վարչապետ Ջորջա Մելոնին և նրա նախորդները խոստացել են ռադիկալ միջոցներ ընդունել այն շտկելու համար։

ISTAT-ի ղեկավար Ֆրանչեսկա Չելին խորհրդարանում հայտարարել է,