Պաշտպանության նախարար Բորիս Պիստորիուսը (65, ՍԴԿ) անկասկած ավելին է արել, քան իր նախորդները, «բայց ժամանակները փոխվել են, իսկ հիմնական կառուցվածքային խնդիրները մնացել են չլուծված»։

Նայցելը հարցազրույցում կոնկրետ օրինակներ է բերում. «Զինվորականների 50 տոկոսից ավելին չեն զբաղվում հիմնական խնդիրներով, այլ ծառայում են նախարարությունում, շտաբներում կամ այլ զինվորական ծառայություններում։ Սա չի նշանակում, որ արտակարգ իրավիճակում նրանք ոչինչ չեն անի, պարզապես բյուրոկրատական ապարատում չափազանց շատ մարդիկ կան, և նրանցից շատերին գործնականում անհնար կլինի օգտագործել ռազմական նպատակներով, քանի որ նրանք երկար ժամանակ չեն ծառայել ուղղակիորեն զորքերում, կորցրել են ֆիզիկական պատրաստվածությունը, հմտությունները, չափազանց տարեց են և այլն»։

Իհարկե, նրանցից մի մասը կարող է ներգրավվել տարածքային զորքերում կամ նոր բրիգադներում։ Սակայն շատերին հնարավոր կլինի օգտագործել միայն պահեստազորում։

«Այսպիսով, ամեն ինչ շատ ավելի բարդ է։ Որոշիչ գործոնն այն է, որ ոչ մի կազմակերպություն, որտեղ աշխատակիցների 50 տոկոսից ավելին չեն զբաղվում հիմնական գործունեությամբ, չի կարող արդյունավետ և արդյունաբեր լինել», — հայտարարել է Նայցելը «Bild» թերթին։

Բացի այդ, փորձագետը նշում է. «Մենք ունենք 22 տոկոս սպաներ, իսկ սառը պատերազմի ժամանակ այդ ցուցանիշը 8 տոկոս էր։ Մենք ունենք նույնքան փոխգնդապետներ, որքան ավագ սերժանտներ։ Եվ թվում է, թե նախարարությունում ոչ ոք պատրաստ չէ փոխել այս կառուցվածքը»։ Այդ պատճառով ցանկացած բարեփոխման նախաձեռնություն ի վերջո խրվում է բյուրոկրատիայում։

Նայցելն առաջարկում է «արմատական կադրային բարեփոխում»՝ «կրճատել վերևը, ամրապնդել ներքևը» սկզբունքով։ «30,000 սպա և ենթասպա պետք է վաղաժամկետ կենսաթոշակի անցնեն, դա թափ կտա», — ասում է Նայցելը։

Իսրայելը կարողանում է 25 տոկոս զինվորականներով ապահովել կառավարման ապարատը, իսկ Գերմանիայում այդ թիվը գերազանցում է 50 տոկոսը։ Առանց հստակ քաղաքական հրահանգի դա անհնար է։ «Ինձ հայտնի չէ որևէ կառավարական փաստաթուղթ, որտեղ բացահայտ խոսվի այս խնդրի մասին։ Այժմ միայն մեկ բան է աճում՝ Բունդեսվերում զանգվածային դժգոհությունը»։

**Ինչ է անհրաժեշտ համարում ՆԱՏՕ-ն**

ՆԱՏՕ-ի անդամ երկրների պաշտպանության նախարարները պայմանավորվել են, թե ինչ ներդրում պետք է ունենա յուրաքանչյուր երկիր՝ որպեսզի դաշինքը կարողանա ապահովել իր պաշտպանությունը և կասեցնել Ռուսաստան նման բարձր զինված ագրեսորին։ Պիստորիուսի խոսքով՝ Գերմանիային անհրաժեշտ է 50-60 հազար ավելի ակտիվ զինվորական։

Սակայն նույնիսկ նախկին՝ 203,000 տղամարդկանց և կանանցից բաղկացած կադրային բանակի նպատակը չի հասել։ Չնայած գովազդային արշավներին, սոցիալական ցանցերում ներկայությանը, բազմիցս հայտարարված «կադրային փոփոխություններին» և պահանջների նվազեցմանը՝ զինվորականների թիվը ներկայումս հազիվ է գերազանցում 181,000-ը։