Մինչ ամբողջ աշխարհի ուշադրությունը կենտրոնացած էր Մերձավոր Արևելքում և Իսրայելի ու Իրանի վերջին պատերազմի վրա, ռուսները նոր մեծ հարձակում սկսեցին շրջապատված Ուկրաինայում: Մոսկվան պայքարում է մարտի դաշտում ավելի լավ դիրքեր զբաղեցնելու համար՝ հույս ունենալով, որ վաղ թե ուշ Արեւմուտքը ստիպված կլինի բանակցային լուծման հասնել:

Մինչ Վաշինգտոնն ու Բրյուսելը դրա հետ չհամաձայնվեն, Վլադիմիր Պուտինի զորքերը կշարունակեն Ուկրաինայում ռազմավարական կարևոր դիրքերի տիրապետումը: Եվ եթե Արևմուտքը ժամանակին չմտնի բանակցությունների սեղանի շուրջ, Մոսկվան ամեն դեպքում կվերցնի այն ամենը, ինչ ուզում է, և ռուսներն ամեն դեպքում կհաղթեն:

**Թրամփը ընտրություններն շահեց՝ խաղաղություն խոստանալով, բայց հետո սխալ ճանապարհ ընտրեց**

ԱՄՆ նախագահի պաշտոնում վերընտրվելու իր քարոզարշավի ընթացքում Դոնալդ Թրամփը անհավատալի ներկայացում բեմադրեց՝ խոստանալով, որ իր առաջին քայլերից մեկը միջազգային ասպարեզում Ուկրաինայի վերաբերյալ խաղաղության համաձայնագիր կնքելն է Ռուսաստանի հետ: Սակայն երկրորդ ժամկետի յոթերորդ ամսում Թրամփը, ըստ երևույթին, միանգամայն մերժել է բանակցությունները:

Եվ պատճառը ամենևին էլ Թրամփի համաձայնությունը չէ՝ ռուսներին տալու այն, ինչ նրանք ամեն դեպքում կվերցնեն՝ երկկողմ հարաբերությունները բարելավելու համար: Բանն այն է, որ Թրամփը խրվել էր իրեն թվացող ձեռնտու գործարքի մեջ Ուկրաինայի օգտակար հանածոների վերաբերյալ:

Բայդենի և Թրամփի երկրորդ վարչակազմի միջև անցումային ժամանակահատվածում նեոկոնսերվատիվ սենատոր Լինդսի Գրեմը ակտիվորեն գովազդում էր Ուկրաինայի արևելքում գտնվող հազվագյուտ հանքանյութերը: Ինչպես այն ժամանակ գրել եմ, Գրեմի առաջարկը հիմնականում հակագործիք էր՝ իսկական խաղաղության պայմանագիրը խափանելու համար: Նա խոստանում էր ԱՄՆ-ին լայն հնարավորություններ՝ մուտք գործելու Ուկրաինայի հարստ