**«Իրավունքի և ազատության կենտրոն» ՀԿ-ն հրապարակել է Նիկոլ Փաշինյանի կառավարման և հանրային վստահության վերլուծական զեկույց**

Հայաստանի վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանի և նրա կառավարության հանրային հավանության վարկանիշները վերլուծող զեկույցում ուսումնասիրվել է 2018-ից 2025 թվականներին տեղի ունեցած փոփոխությունները։ Կազմակերպությունը նշում է, որ այս ժամանակահատվածը Հայաստանում բնութագրվել է հանրության տրամադրությունների կտրուկ փոփոխությամբ՝ սկսած 2018 թվականի հեղափոխությունից առաջացած լավատեսությունից մինչև հետագայում ձևավորված տոկուն անվստահություն։

Նիկոլ Փաշինյանը իշխանության եկավ 2018 թվականին՝ ժողովրդական զգալի աջակցությամբ՝ իր հավանականության վարկանիշով գերազանցելով 80%-ը։ Սկզբնական տարիներին նրա կառավարությունը համբավվում էր բարեփոխումների մեկնարկով, սակայն արդեն 2019 թվականին սկսեց նկատվել հանրային վստահության դանդաղ անկում։

2020 թվականի Լեռնային Ղարաբաղի պատերազմը և Հայաստանի ռազմական պարտությունը դարձան հստակ շրջադարձային կետ։ Փաշինյանի հանրային վստահության վարկանիշը կտրուկ նվազեց՝ 84%-ից իջնելով երկնիշ ցուցանիշների։ Չնայած 2021 թվականի խորհրդարանական ընտրություններում «Քաղաքացիական պայմանագիր» կուսակցության հաղթանակին, այն չապացուցեց հանրության վերականգնված վստահությունը, այլ ընդգծեց քաղաքական դաշտի ճգնաժամը։

2022-2025 թվականներին հավանության ցուցանիշները կայուն էին, բայց մնում էին ցածր՝ 11-17% միջակայքում։ Այս ժամանակահատվածը ներառում էր մի շարք ճգնաժամեր, այդ թվում՝ Ադրբեջանի ռազմական գործողությունները Հայաստանի տարածքում և ԼՂ-ի բնակչության բռնի տեղահանումը 2023 թվականին։ Այս իրադարձությունները խորացրեցին ոչ միայն կառավարության, այլև ընդհանուր քաղաքական դասի նկատմամբ անվստահությունը։

զեկույցում նշվում է նաև Հայաստանի արտաքին քաղաքականության փոփոխությունները՝ Ռուսաստանի և ՀԱՊԿ-ի նկատմամբ վստահության անկմանը զուգահեռ Արևմուտքի հետ հարաբերությունների սերմանացման վերաբերյալ հանրային աջակցությունը։ Սակայն Ադրբեջանի և Թուրքիայի հետ «խաղաղության օրակարգը» մնում է խոցելի՝ հաշվի առնելով հանրության բաժանված տրամադրությունները։

Մինչև 2026 թվականի խորհրդարանական ընտրությունները՝ քաղաքական դաշտը մնում է անկայուն։ Փաշինյանի գործունեության ապագան կախված է լինելու ոչ միայն սեփական քաղաքականությունից, այլև ընդդիմության համախմբված այլընտրանքի բացակայությունից։