Սրբազան Պայքարի առաջնորդ Բագրատ արքեպիսկոպոս Գալստանյանի նամակը հրապարակվել է՝ գրված Երևանի ԱԱԾ շենքում գտնվող «Երևան-Կենտրոն» քննչական կալանավայրից։

Արքեպիսկոպոս Գալստանյանը նամակում նշում է, որ իր բանտախցում գտնվելու ժամանակ խոր տրամադրություններ է ապրել։ Նա հիշատակել է, որ 88 տարի առաջ՝ 1937 թվականին, նույն շենքում կալանավորվել և գնդակահարվել է Բագրատ արքեպիսկոպոս Վարդազարյանը։

«Իմ հոգևոր հայրը՝ Գարեգին Ա Ամենայն Հայոց Կաթողիկոսը, ինձ ձեռնադրել և օծել է Բագրատ անունով՝ ի հիշատակ նահատակ Վարդազարյան արքեպիսկոպոսի։ Նա պատվիրել է հավատարիմ մնալ Վարդազարյան արքեպիսկոպոսի ճանապարհին և շարունակել նրա ավանդը։ Շուրջ 30 տարի ես փորձում եմ պատվով կրել այս անունը»,– գրում է Բագրատ արքեպիսկոպոսը։

Նամակում հիշատակվում է, որ Վարդազարյան արքեպիսկոպոսը իր ողջ կյանքը նվիրել է Հայոց ինքնության, Մայր Եկեղեցու և Հայրենիքի պաշտպանությանը։ Նա պայքարել է ցարական Ռուսաստանի ճնշումների, ինչպես նաև ադրբեջանական խմբերի հարձակումների դեմ, ողջունել Հայաստանի անկախությունը, սակայն հետագայում ենթարկվել խորհրդային հալածանքների և նահատակվել։

«Այժմ ես գտնվում եմ նույն վայրում։ Թե ինչ կլինի հետագայում՝ կտեսնենք։ Սակայն պարզ է, որ մենք կրկին 1937 թվականին ենք, երբ իշխանությունը, հրահրվելով թշնամու կողմից, դարձել էր սեփական ժողովրդի թշնամի»,– գրում է Բագրատ արքեպիսկոպոսը։

Նա հավելում է, որ Վարդազարյան արքեպիսկոպոսին ևս ժամանակին զրպարտել էին որպես «ժողովրդի թշնամի»։ «Այս իշխանության վախճանը անխուսափելի է, ինչպես և բռնապետության որևէ այլ ձևի։ Հաղթանակը միակ ելքն է»,– ավարտում է իր նամակը Բագրատ արքեպիսկոպոս Գալստանյանը։