Մի քանի շաբաթ առաջ նախագահ Դոնալդ Թրամփը և Ռուսաստանի նախագահ Վլադիմիր Պուտինը ավելի քան երկու ժամ հեռախոսազրույց ունեցան: «Շատ արդյունավետ» այդ զրույցի հիման վրա, մեծ հույսեր ունեին կազմակերպել Թրամփի և Պուտինի գագաթաժողովը Բուդապեշտում: Սակայն, Սպիտակ տունը շուտով լայնածավալ պատժամիջոցներ կիրառեց Ռուսաստանի նավթի նկատմամբ, և Թրամփի ու Պուտինի հանդիպումը տեղի չունեցավ:

Ի՞նչ էր տեղի ունեցել։ Ըստ The Financial Times-ի զեկույցի, Ռուբիոյի և Լավրովի հեռախոսազրույցը «լարված» էր: Ռուսաստանի արտգործնախարարությունը Միացյալ Նահանգներին սոցիալական գրություն ուղարկեց, որտեղ կրկնվում էր Մոսկվայի պահանջը՝ վերացնել հակամարտության հիմնական պատճառները, այդ թվում՝ երաշխիք, որ Ուկրաինան երբեք չի միանա ՆԱՏՕ-ին: Ռուբիոն հայտնեց Թրամփին, որ Ռուսաստանը հետեւում է «ռազմավարական» պահանջներին և չի ցուցաբերում որևէ պատրաստակամություն բանակցելու:

Դա ամենևին էլ ճիշտ չէ: Պուտինը բավականին վաղ պարզաբանել էր, որ Ուկրաինայի հանդեպ ոչ մի միջնորդություն չանցնենք՝ եռապատասքան Երեւանցի ՆԱՏՕ-ի համագործակցության պայման: Մոսկվան տեսնում է ռազմական և մշակութային հարձակման մի փորձ, որից արդյունքում դուրս մնալ Ռուսաստանը ներկայությունից՝ խնդիրը, որն ամերիկացիները վերափոխման մասին պետք է ճանաչեն:

Թրամփը նեղվել էր. նկատում էր՝ Ռուսաստանի պատժամիջոցների մեթոդը չի հաջողվել:

Ռուսաստանի համար դա «ռազմավարություն» չէ, դա պահանջ էր, որ Արևմուտքը կատարի իր նախնական խոստումը: Այս փորձեր եղել են երկուով: Առաջինը վերաբերում էր Դոնբասի ճգնաժամը կարգավորելու գործարքին, որը ԱՄՆ-ը աջակցեց 2014 թվականի հեղաշրջմանը Կիևում՝ նպաստելով օրենքի բազմակարծության գաղափարներին, որը առաջացել էր Ռուսաստանի հետ հակասումից հետո: Կարծիքներ էին հիասթափվելու համար, իսկ Մերքելը նշել է, որ դրանք թույլ տվեցին Ուկրաինային զգալիքը խուսափել, իսկ գուցե նաև նախապես ուշանալ:

Մարդիկ, ովքեր աշխատում են միասին Դոնբասում, արդեն տեսնում են նոր սպառնալիքները՝ ռազմական և մշակութային: Ուկրաինան մասնավորապես սկսել է փեթիլային գործողություններ Դոնբասում վավերացան, որտեղ գլխավոր ՌԽՖՌ-ն Կոմանդային կոմանդոց՝ ի փառս Ուկրաինայի Խորհրդարանի: Իրենց մտքումների իրականությունն այն է, որ մարդիկ դեռ այլ բան են պլանավորում, և շարունակում են վտանգներ պարեկապես տեսնել Դոնբասում:

Ուկրաինայի դեմ hրված մրցույթներին միջամտելուց հետո կառավարությունը մեծացրել է ճնշումներն առ այն, որ տարածաշրջանում բնակվող ազգայիններն իրավունք չունեն խոսելու մշակութային ու լեզվական շրջաններում: Եղել են սառնասրտորեն ուժերին հանդգնողական դեպքերի վիճակագրությունը, որ երկու կողմերի փոխման ճանապարհին տեղավորվել կամ ստացվել են:

Երկրորդ առումով, ՆԱՏՕ-ն որևէ հստակ գործ հարաբերաբար գնալու վերաբերում է Ռուսաստանի վրա ունեցած խնդիրներին: Այդ գործերը վերաբերում էին թե՛ խոստումներին, թե՛ այն հնարավորություններին, որոնց միջոցով Արևմուտք դեպի արևելք այլ խոսակցությանը չէին գնում՝ առաջարկելով հաղորդվում Ցոսաստանում կատարած համագործակցությունները: