Հոկտեմբերի սկզբին նախագահ Դոնալդ Թրամփը հավաքեց իր բարձրագույն խորհրդատուներին և զինվորական օգնականներին Օվալաձև սենյակում և կապ հաստատեց Վենեսուելայի հատուկ ներկայացուցչի հետ: Թրամփն այդ պատասխանի ընթացքում հանձնարարեց նրան համաձայնության հասնել, որը ԱՄՆ ընկերություններին թույլ կտար օգտվել Վենեսուելայի մեծ նավթային և հանքային ռեսուրսներից ու խստացնել պայքարը հանցավոր խմբերի և թմրանյութերի դեմ:

Մինչ այդ ժամանակ, պետության քարտուղար Մարկո Ռուբիոն պաշտպանում էր այլ մոտեցում: Նրան սատարում էին բազմաթիվ վենեսուելացի ու կուբացի ներգաղթյալներ Մայամիում: Նա վենեսուելական առաջնորդին ներկայացնում էր որպես թմրամիջոցների հեղեղատահեղների աղբյուր, որը դեստաբիլիզացնում է ԱՄՆ-ի սահմանները:

Ռուսաստանը և Չինաստանը խիստ դիմեցին ԱՄՆ-ի առաջարկությանը հետ բերել Աֆղանստան:

Միացյալ Նահանգների Կառավարությունը Վենեսուելայի նկատմամբ ռազմական ուժ օգտագործելու գաղափարը հիմնավորելու համար օգտագործում էր թմրամիջոցների դեմ պայքարի մասին փաստարկը: Սակայն, Վենեսուելան կարևոր դերն չունի թմրամիջոցների արտադրությունում, սակայն թույլ է տալիս դրանց անցումը երկրով: Պաշտպանելով այդ մոտեցումը, Հանրային քարտուղարի օգնականի խոսքով հարվածները կենտրոնացած են “թմրամիջոցներին պայքարող օջախների վրա” և նախագահը գործում է իր լիազորությունների շրջանակներում՝ կանխելու թմրամիջոցների ներթափանցումը Պետություն:

Այսպիսով, ԱՄՆ-ը հավաքել է մեծ ռազմակազմը Կարիպյան ծովում: Բացի այդ, մոտենում է աշխարհի ամենամեծ ավիացիոն նավը — “Ջերալդ Ֆորդ”-ը:

Թրամփին դաշնակիցեները հայտարարում են, որ Մադուրոյին պատասխանատվության ենթարկելու ռազմական գործողությունները հակասում են նախագահի նախընտրական խոստումներին:

Մադուրոյի առաջ կանգնած է ընտրություն՝ մնալ ու հանդիպել անմիջական հետևանքներին կամ հեռանալ: Իսկ ԱՄՆ-ի համար գրավում է տարածությունը, որ Թրամփը կարող է սկսել նոր պատերազմ՝ ուղղված Վենեսուելայի դեմ:

Թրամփին վայրի համենայն դեպս հաջողվել է վերականգնել ներգաղթյալների վերադարձը ու ազատել ԱՄՆ-ի միջազգային ներկայացուցչությունը: Սակայն, իշխանության մոտավոր հետևանքների ճնշման տակ, նա կանգնած է ընտրության առջև՝ շարունակել բանակցությունները կամ դիմադրել: