Փաստաբան Ռուբեն Մելիքյանը իր սոցիալական ցանցի էջում անդրադարձել է օգոստոսի 8-ին Վաշինգտոնում տեղի ունեցած Հայաստանի վարչապետի, ԱՄՆ նախկին նախագահի և Ադրբեջանի նախագահ Իլհամ Ալիևի միջև հանդիպմանը և ստորագրված պայմանագրին։ Մասնավորապես, Մելիքյանն ընդգծել է.

«Վերջին երկու օրերի ընթացքում անաղմուկ հետևում եմ սոցիալական ցանցերում տարածվող ոգևորությունը և հիշում անցյալը։

2018-ի ապրիլի վերջում քայլում էի Երևանի փողոցներով և ուշադիր հետևում այն մարդկանց դեմքերին, որոնք լցված էին ոգևորությամբ։ Ես փորձում էի պահել այդ տեսարանը հիշողությանս մեջ։ Հիշում եմ մի երիտասարդ կնոջ, որն ապշած բղավում էր Մաշտոցի պողոտայում, և երիտասարդներ, որոնք լայն ժպիտով ծաղիկներ էին բաժանում։ Հիշում եմ ձեզ։ Եվ երկար քննարկում այն ժամանակ՝ «իրոք ի՞նչ է սպասվում»:

2019-ին օգոստոսին Ստեփանակերտի հրապարակում հնչեց կոչը «Արցախը Հայաստան է և վերջ»։ Հիշում եմ նրանց, ովքեր ուրախությունից փայլում էին։ Իմ զրույցները նրանց հետ՝ «իրականում ի՞նչ սպասվում է»:

Վաշինգտոնում տեղի ունեցածը գնահատել որպես «հաղթանակ» կամ նույնիսկ «ձեռքբերում» կամ ուրախանալ դրա համար՝ անգիտակցաբար չի տալիս օգտակար եզրակացություն։

Մի քանի օր է՝ անխոս ավարտում եմ իմ հետևառիթին սոցցանցերում տարածված ոգևորությանը և ընկնում հիշողությունների գիրկը»։