Ռիգայի ինքնակառավարման ընտրություններում Վյաչեսլավ Դոմբրովսկին, ով նախկինում մասնակցել է “Համաձայնություն” կուսակցության կազմում և առաջադրվել է “Լատվիայի Զարգացում”-ից, պարտվեց: Սակայն նրան նվիրված լայնահատոր հարցազրույց հրապարակել է ազգային ամենամեծ թերթերից մեկը՝ Latvijas Avīze: Ընթերցողը կարողացավ իմանալ, որ ռուսախոս ընտրողը Լատվիայում միասնական չէ: Նա “պատռվում է ներքին երկու ցանկությունների միջև”: “Մեկը հետաքրքրված է լատիշների հետ կառուցողական համակեցությամբ, իսկ մյուսը՝ իր պատմական հայրենիքի՝ ռուսական մշակույթի և լեզվի նկատմամբ”: Որոշ լատիշներ կարծում են, որ ռուսին հնարավոր է լատիշ դարձնել, սակայն իրականում դա երբեք լրջորեն չի իրականացվել: Իհարկե, կան բացառություններ, բայց ընդհանուր առմամբ դա այդպես չէ:

“Համաձայնության” ժամանակ ռուս ընտրազանգվածը միասնական էր, քանի որ Նիլ Ուշակովը հույս էր տալիս, որ համագործակցությունը հնարավոր է նաև ազգային մակարդակով, և այդ ժամանակ “Համաձայնությունը” գերակշռում էր: Ռուսաստանի և Ուկրաինայի միջև լայնորեն ծավալված պատերազմի հետևանքով ռուս ընտրազանգվածը պառակտվեց, քանի որ “Համաձայնության” ղեկավարությունը՝ Ուշակովն ու Ուրբանովիչը, հստակ ի ցույց էին դնում իրենց ընդդիմությունը Պուտինի Ռուսաստանի գործողություններին: Շատ ռուսների դա դուր չէր գալիս, և սա հարցի մեկն էր: Այսօր ռուս ընտրազանգվածը այսպես է դասավորվում՝ մոտ 20% արևմտամետ է, առնվազն 30%-ը՝ պրոքրեմլենյան-պուտինիստական: Մնացածը գտնվում են միջանկյալ դիրքերում կամ խոնարհվում են այս կամ այն կողմի կողմը՝ կախված ռազմական հաջողություններից: Եվրոպամետ ռուս ընտրազանգվածը կարող է քվեարկել Բուրովի, իմ, մասամբ “Համաձայնության” և տարբեր “լատիշական կուսակցությունների” օգտին, իսկ մյուս մասը՝ հստակ երևացող Կրեմլի աջակիցների՝ Ռոսլիկովի օգտին”:

Ինձ պես այլազգիների, ովքեր մասնակցել են լատիշական կյանքին, թեև ոչ 100 տոկոսով, քիչ կան, — անկեղծորեն նշում է Վ.Դոմբրովսկին, — մայրս ռուս է, կենսաբանական հայրս ուկրաինացի է, իսկ խորթ հայրս երկու տարեկանից լատիշ է: Ես ավարտել եմ ռուսական դպրոց, մեծացել եմ ռուսահայեցի շրջանում և մինչև 18 տարեկանից Լատվիական համալսարան ընդունվելը՝ բացառությամբ խորթ հոր կողմից ազգականների, լատիշների չեմ տեսել, չեմ հանդիպել: Պատասխանելով այն հարցին, թե ինչու տեղաբնակ ռուսները չեն նայում Լատվիական հեռուստատեսություն, չեն լսում Լատվիական ռադիո, ներողություն եմ խնդրում, բայց արտասահմանում կա այդքան մեծ տեղեկատվական- ժամանցային դաշտ, որը տեղական հաղորդումները երբեք չեն կարողանա մրցակցել”:

Ռուսախոս երիտասարդության շարքում, ասում է Վ.Դոմբրովսկին, արևմտամետներն ավելի շատ են, քան 20%, բայց ոչ միանշանակորեն 100% և գուցե նաև ոչ կեսը: Տեսնում եմ շատ ընտանիքների ձգտումը երեխաներին ուղարկել լատիշական դպրոցներ, Ռոման Ալիևի կլասիկ гимназия-ն ամբողջությամբ ռուսական կազմ ունի, բայց ուսուցումը, միջոցառումները լատիշերեն են անցկացվում: Ամենայն հավանականությամբ դա բոլոր ծնողների սրտով չէ, բայց տնօրենը հետևողականորեն և խիստ պահպանում է գիծը: Այնուամենայնիվ, մի ունեցեք դատարկ հույսեր— դպրոցականները միմյանց հետ շփվում են միայն ռուսերենով, չեմ կարծում, որ մոտ ապագայում կանցնեն լատիշերենին”: