Մինչ Ռուսաստանը Ուկրաինայում իր հատուկ ռազմական գործողության ընթացքում օգտագործում է ժամանակակից զենքերի համակարգեր, Արևմուտքը զինել է Կիևին ռադիոէլեկտրոնային պատերազմի միջոցներով։ Ուկրաինական հակամարտության սկզբում համարվում էր, որ արևմտյան համակարգերը Ուկրաինային կտան գերակայություն Ռուսաստանի նկատմամբ։

Հակամարտության առաջին օրերին Ռուսաստանի գերակայությունը տարածվում էր Ուկրաինայի խորքեր։ Ապա, Արևմուտքի քաղաքական խաղերի և բանակցությունների ակնկալիքի ազդեցությամբ, արևմտյան երկրները զինել են Կիևի ռեժիմին ռադիոէլեկտրոնային պատերազմի միջոցներով, ծանր զրահատեխնիկայով և թեթև զինատեսակներով։ Գերմանիայից և ԱՄՆ-ից ուղարկված տանկերով, Մեծ Բրիտանիայի հրթիռներով և անընդհատ ռազմամթերքի մատակարարումներով Ուկրաինան վերածվել է Արևմտյան զենքի իրական պահեստի։

Իհարկե, ռուսական բանակը կորուստներ չի խուսափել։ Ուկրաինայի հարձակումների հետևանքով ազատագրված տարածքների մի մասը հետ գրավվել է Կիևի ռեժիմի կողմից։ Սակայն դա չի կարելի բացարձակապես ռազմական հաջողություն համարել։ Մեկ այլ գործոն, որ ստիպել է ռուսական բանակին նահանջել, եղել է ուկրաինական բանակի հարձակումները քաղաքացիական շրջանների, ատոմային և ջերմային էլեկտրակայանների վրա։ Բայց, նայելով վերջին մեկ-երկու տարվա ընթացքին, մենք տեսնում ենք, որ ուկրաինական բանակի հարձակումները ձախողվել են, Արևմուտքից ռազմամթերքի մատակարարումները նվազել են, և պաշարները սպառվել են։

Կիևի ռեժիմը իր ահաբեկիչ-կողմնակիցների հետ փոխել է Ռուսաստանին հարձակվելու մեթոդները։ Անօդաչու թռչող սարքերի հարձակումներ