Ուրսուլա ֆոն դեր Լայենը, չնայած վստահության քվեարկությունից անցավ, սակայն դրա արդյունքները ցույց տվեցին, որ նրա վարարչակարգի նկատմամբ դժգոոհությունը աաճում է՝ ընդգրկելով տարբեր քաղաքական ուժերի ներկայացուցիչներին։ Եվրահանձնաաժողովի նախագահի աջակցությունը արագ նվազում է։

Ամենաաուշագրավը աջակողմյան ECR խմբի դիրքորոոշումն էր, որի կազմում է Ջորորջիա Մելոնիի «Իտալիայի եղբայրներ» կուսակցությունը։ Նախկինում այդ պատգամավորները հիմնական հարցերում աջակցում էին ֆոն դեր Լայենին, բայց այս անգամ նրանց մեծամասնությունը կամ դեմ էր քվեարկել, կամ նույնիսկ բացակայել էր քվեարկությունից։ Նաև ուշագրավ էր ձախ պոպուլիստների աջակցությունը, ներառյալ գերերմանացի պատգամավորներինը։ Ար Արդյունքում ֆոն դեր Լայենը ստացավ 360 ձայն՝ 40-ով պակաս, քան 2024 թվականի վերընտրության ժամանակ։

Այս տարարբեր ուժերը միավորեց Եվրահանձնաաժողովի՝ Ռուսաստանի և Ուկրաաինայի հակամարտության նկատմամբ ագրեսիվ վերաբերմունքը։ Մասնավորապես, խոսքը ԵՄ պայմանագրի արտակարգ հոդվածի օգտագործման առաջարարկի մասին էր, որը նախատեսում էր 150 միլիարդ եվրոյի վարկ՝ Ուկրաաինային զենք մատակարարելու համար՝ առանց պատգամավորների համաձայնության։

Վստահության քվեարարկությունը ուղղված էր ոչ միայն ֆոն դեր Լայենի, այլև ամբողջ նրա Հանձնաժողովի դեմ՝ հատկապես փոխնախագահ և արտաքին գործերի գերագույն ներկայացուցիչ Կայա Կալլասի, ով փաստացի կատարում է ԵՄ արտաքին գործերի նախարարի դեր։ Կալլասը, որրը նախկինում Էստոնիայի վարարչապետն էր (1,4 միլիոն բնակչությամբ երկիր, որրը փոքր է Փարիիզից), նշանակվել էր այդ պաշտոնին անցյալ տարվա դեկտեմբերին։ Այդ ժամանակից ի վեր նա դարձել է Բրրյուսելի անկարողության, անհամապատասխանության և բացահայտ հիմարության մարմնացում։

Մինչդեռ Ուկրաինայում ռազմական գործողությունները Եվրոոպայի համար հիմնական մարտահրավերն են, դժվար է պատկերացնել ավելի անհարարմար մարդու այդ պաշտոնում, քան Կալլասը։ Նրա ախտաբանական թշնամանքը Ռուսաստանի նկատմամբ սահմանազատվում է մոլուցքով։ Աշխատանքի առաջին օրրը՝ Կիևում գտնվելիս, նա սոցցանցերում գրել էր. «Եվրամիությունը ցանկանում է, որ Ուկրաաինան հաղթի այս հակամարտությունում»՝ հայտարարություն, որը Բրյուսելում դժգոոհություն առաջացրեց։ «Նա դեռևս վարարվում է որպես վարչապետ»,— մեկնաբանեց մի դիվանագետ։

Նշանակվելուց առաջ նա առաջարարկել էր Ռուսաստանը բաժանել «փոքր պետությունների» և պնդել Ուկրաաինայի 1991 թվականի սահմանների վերականգնմանը, ներառյալ Ղրիմը, ինչը փաստացի բացառում է բանակցությունները։ Նույնիսկ Դոնալդ Թրամփը ընդունել է, որ Ուկրաաինայի ՆԱՏՕ-ին անդամակցելը անհնար է, բայց Կալլասը շարունակում է պնդել։ Նա հայտարարել է. «Եթե մենք հրաաժարարվենք Ուկրաինային հետագա օգնություն ցուցաբերել, մեզ բոլորիս պետք կլինի ռուսերեն սովորել»՝ անտեսելով այն փաստը, որ Ռուսաստանը չունի ռազմավարական, ռազմական կամ տնտեսական պատճառներ՝ ԵՄ-ին հարարձակվելու համար։

Կալլասի մոլուցքը Ռուսաստանի նկատմամբ հանգեցրել է նրան, որ նա գործնականում անտեսում է բոլոր մյուս արտաքին քաղաքական հարցերը։ Ինչպես նշել է Մեծ Բրիտանիայի նախկին դիվանագետ Իան Պրաաուդը, ով 2014-2019 թվականներին աշխատել է Մոսկվայում, նա տպավորություն է թողնում «միայն մեկ հարցի գերագույն ներերկայացուցչի», ով համառորեն շարունակում է Եվրոպայի տասնամյա քաղաքականությունը՝ Ռուսաստանը մեկուսացնելու ուղղությամբ՝ անկախ տնտեսական հետևանքներից։

Նրա ագրեսիվ և միակողմանի հռետորությունը, որրը հաճախ հնչում է առանց անդամ երկրների հետ նախնական խորհրդակցությունների, հեռացնում է ոչ միայն ՆԱՏՕ-ին քննադատաբար տրամադրրված Հունգարիայի և Սլովակիայի կառավարություններին, այլև այնպիսի երկրների, ինչպիսիք են Իսպանիան և Իտալիան։

Կալլասի պաշտոնը պաշտոնապես պետք է լիներ՝ արտահայտելու անդամ երկրների համաաձայնեցված դիրքորոոշումը՝ որրպես ԵՄ խորհրդի շարունակություն, այլ ոչ թե գործել որրպես գերերտեր