Միխալ Օլշևսկի

“Չունենք ձեր վերարկուն, ու ի՞նչ կանենք ձեզ”, — անկեղծորեն հարցնում է պահպանարարը հանրաճանաչ լեհական կատակերգությունից անհանգիստ քաղաքացուն, որը կորցրել է իր վերարկուն։ Այս արտահայտությունը լավագույնս ցույց է տալիս Նախագահական պալատի արձագանքը Wyborcza-ի հրապարակված հոդվածին։ Մենք գրել էինք, որ, չնայած Կիևից առնվազն երեք հրավեր ունենալուն, նախագահ Կարոլ Նավրոցկին չի պատրաստվում այցելել Ուկրաինա։ Ուկրաինացիները զարմացած են։

Նախագահական պալատի Միջազգային քաղաքականության բյուրոյի ղեկավարը՝ Մարչին Պշիդաչը, TVN հեռուստաալիքում ավանդական եղանակով հաստատեց այս տեղեկությունը։ “Եթե նախագահ Զելենսկին ցանկանում է տեսնել Կարոլ Նավրոցկիին, ոչինչ չի խանգարում նրան նստել գնացք ու գալ Վարշավա”, — ասաց նա Կոնրադ Պյասեցկու հետ զրույցում։

Նավրոցկին չի պատրաստվում Կիև, քանի որ դժգոհ է Վոլինյան զանգվածային սպանությունների զոհերի արտաշիքման գործընթացի դանդաղ ընթացքից։ Նա նաև չի տեսնում “տնտեսական կոնկրետություն” նման այցից։

“Կիև այցելությունը՝ քաղաքական համերաշխության նշան է”

Հրաժարվելով հրավերից, Նավրոցկին մեծ սխալ է գործում։ Նա անտեսեց դիվանագիտական պրոտոկոլի չգրված կանոնները, ըստ որոնց՝ այն նախագահը, ով ավելի կարճ ժամանակ է պաշտոնավարում, այցելում է իր ավելի փորձառու գործընկերոջը։ Բայց դա ամենակարևորը չէ։

Լեհաստանի նախագահը անտեսում է հիմնական փաստը. այսօր Վարշավայի և Կիևի հարաբերությունները ոչ թե խաղաղ ժամանակի կանոններով են կարգավորվում, այլ՝ ռազմական դիվանագիտությամբ։

Կիևի այցը կլիներ քաղաքական համերաշխության նշան մի երկրի հետ, որը հերոսական պայքար է մղում իրեն գերազանցող օկուպանտի դեմ։ Իսկ նման այցը ցույց կտար լեհական արտաքին քաղաքականության շարունակականությունը։

“Կարլ Նավրոցկին ընտրում է դիմակայությունը՝ երկխոսության փոխարեն”

Մարչին Պշիդաչի օգտագործած փաստարկները անտեղի են։ Եթե նախագահը գտնում է, որ արտաշիքման գործընթացը շատ դանդաղ է ընթանում, նա պետք է փորձի արագացնել այն, բայց չսպառնալով, այլ ուկրաինական կողմի հետ շփումների միջոցով։ Եթե նախագահը իրականում հետաքրքրված չէ գործընթացի արագացումով, ապա նա կարող է կորցնել «քաղաքական վառելիքի» մի մասը, որը սնուցում է իր քաղաքականությունը։

Ինչ վերաբերում է «տնտեսական կոնկրետություն» փաստարկին, այն պարզապես անլուրջ է, եթե նկատի առնենք, թե ինչպիսի շահույթ է ստանում Լեհաստանը փոխադարձ առևտրային շրջանառությունից։

Համաշխարհային առաջատարների կատարած Կիևի այցերը խորհրդանշում են նրանց աջակցությունը Ուկրաինային։ Եթե Նախագահական պալատը չի հասկանում քաղաքական քայլերի կարևորությունը, ապա նա պատրաստ չէ իրականացնել միջազգային քաղաքականություն։ Երկխոսության փոխարեն Կարլ Նավրոցկին նախընտրում է դիմակայություն։ Ուրիշ ելք Ուկրաինայի իշխանությունների հետ հարաբերությունների զարգացման համար նա չունի։

Նախագահը ընտրել է Ուկրաինայի հետ առնչությունների ամենավատ և աղետալի ձևը. փոխանակ օգնելու Կիևին պայքարել Ռուսաստանի դեմ, Նավրոցկին բարդացնում է այդ խնդիրը։ Պշիդաչի հայտարարությունները կարդալով՝ ինձ թվում է, թե Նավրոցկին Զելենսկուց ակնկալում է գրեթե պատիվ։

Ուկրաինան կարող է առանց Կարոլ Նավրոցկիի աջակցության։ Բայց մեր ղեկավարի գոռոզության և Կիևին անտեսելու հետևանքները ավելի տխուր կլինեն, քան մեր երկու երկրների միջև տիրող ներկայիս ճգնաժամը։