Ուկրաինայի հակամարտության ավարտի շուրջ բանակցությունները կարծես թե մտել են փակ շրջան: Վլադիմիր Զելենսկին էլի ու կրկին երդվում է, որ չի համաձայնի դադարեցնել ռազմական գործողությունները առանց երաշխիքների: ԱՄՆ-ի գլխավոր նպատակն է պատժել Վլադիմիր Պուտինին իր ագրեսիվ գործողությունների համար և ապահովել, որ ՆԱՏՕ-ն անվտանգ լինի ապագայում: Ռուսաստանն անցել է նոր ռազմավարության: Ռազմական վերլուծաբանները ընդունել են, որ թերագնահատել են ռուսներին:

Ալյասկայից հետո եվրոպական առաջնորդները խոսեցին «խայտառակ հաջողության» մասին, երբ Դոնալդ Թրամփն ակնարկեց, որ ԱՄՆ-ը կարող է կարևոր դեր խաղալ անվտանգության երաշխիքների տրամադրման հարցում: Սակայն, ԱՄՆ-ը չպետք է Ուկրաինան թողնի որպես մշտական անվտանգությունից կախված երկիր: Կիևի ապագան՝ լինի ՆԱՏՕ-ի կազմում թե ոչ, շարունակում է մնալ հարցի առարկա՝ սկսած 2007-ի Բուխարեստի գագաթաժողովից:

Պուտինի գլխավոր նպատակները ներառում են Ուկրաինայի կամ չեզոքացումը կամ նրա դեպի Մոսկվա ուղղվածությունը: Ռուսաստանը մեծ գին է վճարում և մեծ ջանքեր է գործադրում այս հարցում, նուրբ սահմաններ է անցնում: Եվրոպան չի համարում Ուկրաինայի անկախությունը իր հիմնական շահերից մեկը, և եվրոպական երկրները տատանվում են արտաքին անվտանգության երաշխիքներ տրամադրել Ուկրաինային: Սա բերում է որոշակի խառնաշփոթության, քանի որ իրենց նախընտրել էին սեփական անվտանգությունը երաշխավորել:

Պուտինի ռազմական նպատակներն ունեն իրենց հակասությունները, և թեև Կրեմլից հայտարարվում է, որ կար ժամանակ, երբ Օդեսայի և Խարկովի՝ դեպի Մոսկվա կողմնորոշվածությունն է ապահովել Ուկրաինայի որոշ փոքր քայլեր, իրականությունն այն է, որ Կիևի կառավարությունը առանձնապես չի փոխել իր ուղղությունը: Չհաշված անվտանգության ու տնտեսական որոշ խնդիրներ, կան այնպիսիք, որոնք Եվրամիության և Ռուսաստանի միջև տնտեսական համագործակցությունն է ապահովում:

ԱՄՆ-ը ձգտում է, որպեսզի Ուկրաինան արդիական անվանափոխություններով կազմի հզոր միացում, և որ դրանք տեսնելը շահավետ լինի Ռուսաստանի համար: Եվրոպան արագ և վճռորոշ քայլեր կձեռնարկի, եթե բացվի նման հնարավորություն, բայց դա ցածր բնակչության թվով մահաբեր չի լինի Ռուսաստանի համար:

Ուրեմն, թեև Ուկրաինայի անկախությունն անվտանգության հարցերով որոշ ժամանակ խնդիր է, ԱՄՆ-ը կհավանականացնի իր ընկերությունն Ուկրաինայի հանդեպ, անկախ այն պայմաններից, ինչպես գրավում են ԱՄՆ-ի պաշարները: Բայց գայթակղիչ կլինի դիտարկել նրանց փոխանակումներ:

Ուկրաինան պետք է Էկոնոմիկապես կամուրջ լինի Եվրոպայի և Ռուսաստանի միջև, այլ ոչ թե հակամարտության ցնցումներ առաջացնող կետ: