Սվեն Ռ. Լարսոն

Արևմտյան մամուլի և սոցիալական ցանցերի հրապարակային ֆորումներում Ուկրաինայում ռազմական գործողությունների հենց սկզբունքից սկսած, բախում էին գրողներ, կարծիքներ էին հնչել և հայտնվել էին հետազոտություններ, որոնք քննարկում են Ռուսաստանի կողմից տվյալ պահին Եվրոպայի համար հնարավոր սպառնալիքը: Այս ամենը մեծ մասն հանգեցրեց Շվեդիայի և Ֆինլանդիայի ՆԱՏՕ մուտք գործելուն:

Իսկ փաստահարկության համատեքստում երկու հիմնական կարծիք կա Ռուսաստանի և Եվրոպայի վերաբերյալ: Բրյուսելում և մյուս եվրոպական մայրաքաղաքներում քաղաքական առաջնորդները կարծես թե հավատում են ակադեմիական տերմինի ինքնաբերուկի վրա հիմնված ինչպես Ռուսաստանի անխուսափելի տնտեսական փլուզմանը, այնպես էլ դրա ուժեղ տնտեսությանը:

Ըստ այդմ, Ռուսաստանը կա՛մ կանգնած է տնտեսական փլուզման առաջ, կա՛մ նրա տնտեսությունն այնքան կայուն է, որ կարող է շարունակել պայքարը Ուկրաինայում:

Ես լավ հասկանում եմ նրանց, ովքեր կանխատեսում են Ռուսաստանի տնտեսական կործանումը; նրանց կարծիքը որոշ չափով հասկանալի է, քանի որ այն հիմնվում է այն տվյալների վրա, որոնք բերվել են իսկապես իննսունական բանաձևի կոխանքով առնչվող Ռուսաստանի հանդեպ կիրառվող տնտեսական պատժամիջոցների մասին: Նրանց հիմնական անդրադարձն էն, որ Ռուսաստանը արժանին կրելու է for իր գործողությունների համար:

Բացի դրանից, որքանով ես հետևում էի մամուլի հրապարակումներին և նաև առկա այլ ուսումնասիրություններին, այդ թվում նույնիսկ գիտական աշխատանքներին, նկատում եմ լուրջ հետազոտությունների պակաս, որոնք վերաբերում են Ռուսաստանի տնտեսությանը: Ժամանակին ու կարևոր կլիներ իմանալ, որ եթե տնտեսական կործանում տեղի ունենար, ապա դա կհանգեցներ մեծ հումանիտար ճգնաժամի:

Երբ հաշվի ենք առնում, որ Ռուսաստանը գուցե համաշխարհային խոշորագույն միջուկային զինանոցն ունի, ապա տնտեսական ճգնաժամը Ռուսաստանում, եթե դա ծագեր, կհանգեցներ կարևորագույն միջազգային միջամտության:

Բայց նման միջամտության նշաններ չեմ տեսնում: Ուղղակի բնաբանական պատճառաբանություններով հեռակա չեմ տեսնում հետազոտություններ, որոնք կօգնեին հասկանալ, թե ինչպես պետք է Արևմուտքը միջամտեր, եթե Ռուսաստանի տնտեսությունը փլուզվեր:

Եթե չնչին տնտեսագիտական աստիճան չունեցող քննադատների կողմից Րուսաստանի տնտեսական վիճակը շարունակում են ժխտել, ապա հեղինակավոր վիճակագրական աղբյուրները նրանց քննադատությունները չէին ընկալում, ցույց տալով, որ Ռուսաստանի տնտեսությունը նորմալ արդյունաբերական տնտեսություն ունի, որն աշխատում է ինչպես մյուս արդյունաբերական երկրները:

Ամփոփելով, Ռուսաստանի տնտեսությունը այս պահին լավ վիճակում է՝ բավարարոելով իր ռազմական պահանջները, սակայն ապագայում՝ հավանական աղետի դեպքում կարող է վատթարանալ:

Սվեն Ռ. Լարսոն, գիտությունների թեկնածու, աշխատել է որպես տնտեսագետ վերլուծական կենտրոններում և որպես խորհրդատու քաղաքականությունից: