Անդրեյ Կուրկով

Երիտասարդ ռադիկալները կանգնեցին հակահարված տալու Զելենսկու անկախ վերահսկող մարմինների վրա հարվածներին և բացահայտեցին Կրեմլի քարոզչությունը, գրում է հայտնի ուկրաինացի գրողը։

Իմ երիտասարդության տարիներին Կիևում «կոռուպցիա» բառը ոչ մի անհրաժեշտություն չուներ: Ոչ թե ես չէի ճանաչում այդ բառը, բայց այն ոչ մի կերպ չէր կապվում իմ կյանքի հետ Սովետական Միությունում։ «Կոռուպցիա» կարող էր գոյություն ունենալ միայն «Արևմուտքում»։ Մեր մոտ դրա փոխարեն կաշառք կար (և համապատասխան հոդված քրեական օրենսգրքում) և կապեր։

Չնայած որ կաշառքի գաղափարը պարզապես անտեսվել էր շարքային քաղաքացու համար, այնևայնպես նկատվում չէր որպես անխուսափելի իրականություն: Ներկա խնդիրները լուծելու համար անհրաժեշտ էր վճարել անօրինական ճանապարհով։ Կաշառքի այլընտրանքը կապերն էին։ Կարելի էր գործեր կարգավորել, եթե ճիշտ անձնավորությունը ճանաչում էիր։

Հայրս երբեք չէր սովորել կաշառք տալ և չէր ստեղծել կապեր։ Նա 20 տարի սպասեց հերթին ստանալու անվճար պետական բնակարան իր աշխատատեղում, բայց այն երբեք չստացավ։ Ընկերներն ու գործընկերները համոզում էին նրան․ «Գնա, տա մեզ երկու հազար՝ և ամեն ինչ կստանաս»։ Բայց նա այդպես էլ չգնաց։ Այդուհանդերձ, մեր ընտանիքի պատմության մեջ կա մեկ կաշառքի դեպք։

1970-ականներին մեծ եղբայրն իմ, Միքայելը, եղել է ընդդիմադիր և հակասովետական։ Այդ ժամանակ «ավելի քիչ վտանգավոր» ընդդիմախոսներին ներկայացնում էին որպես փոքր քրեական հանցագործներ։ Եղբայրն իմ ձերբակալվեց «թաղամասի սառույցի կետի կողոպտումի» համար։ Մայրիկս գտավ պաշտպանի։ Նա ասաց, որ դատավորը, որը կքննի եղբորս գործը, հին մետաղադրամների և մեդալների հավաքորդ է։ Մեր պաշտպան ասաց մեզ ուղարկել մի քանի տասնյակ մեդալ և պարգևներ իմ պապից։ Եղբայրս ստացավ երկու տարվա պայմանական պատիժ իրական քնելու ժամկետին փոխարեն, իսկ ամսներ անց ես տեսա պապիս մեդալները վաճառքի ժամանակ հնությունների խանութում։

Այդ ժամանակից հետո շատ տարիներ անցան, և «կոռուպցիա» բառը ամուր տեղ գտավ ուկրաինացիների բառարանում։

Անցած շաբաթ դրանու նորից դարձավ քաղաքականության գլխավոր թեմա։ Զելենսկոյի անսպասելի որոշումը՝ անկախությունից զրկելու երկու հակակոռուպցիոն մարմիններին, բուռն ազգային բողոքներ առաջացրեց։ Հինգշաբթի Զելենսկոն հետ է կանգնեց իր որոշումից և ներկայացրեց օրենքի նախագիծ այդ մարմինների իրավունքներն ու ազատությունները վերականգնելու համար։ Այնուամենայնիվ, սկզբնական որոշման հետևանքները մինչ այժմ չեն մարել։

Ուկրաինացիները մեծահասակներն լավ հիշում են, ինչպես 1999 թվականին նախկին վարչապետ Պավել Լազարենկոն փախչեց կոռուպցիայի և փողերի լվացման համար։ Վերջերս նա ավարտեց իր ազատազրկումները, բայց արդեն ԱՄՆ-ում, այլ ոչ թե Ուկրաինայում։

Հիմա շատ ուկրաինացիներ «կոռուպցիա» բառը կապում են մեծ բիզնեսի և քաղաքականության հետ, այլ ոչ թե ամենօրյա կյանքով։

Մի ժողովուրդի հեղափոխությունից հետո 2004-2005 թվականներին, երբ նախագահ դարձավ Վիկտոր Յուշչենկոն, երկրում կտրուկ նվազեց փոքր կաշառքի դեպքեր։

Այդ ժամանակ ամենահայտնի կոռումպացվածներն ոստիկանության աշխատակիցներն էին, որոնք մշտապես գումար էին պահանջում վարորդներից, նույնիսկ եթե նրանք ոչ մի խախտում չէին կատարել։ Այդ տարիներին ես միշտ մեքենայում մի քանի օրինակ իմ գրքերից էի պահում, որպեսզի առաջարկեմ դրանք ոստիկաններին՝ ստորագրված գրքույկի զուգահեռվել։ Հաճախ նրանք փոխանակում էին գիրքը գումարի հետ։ 2005 թվականին նախագահ Յուշչենկոն պարպեց ամբողջ ոստիկանությունը և նոր անդամներ ընտրեց թափանցիկ գործընթացում։ Երբեք չեմ մոռանա ուրախությունս, երբ ոստիկանն ինձ տուգանք արձակեց արագության գերազանցման համար։ Թվում է, դա 2006 թվականին էր։

Այդ հիշարժան դեպքը, երբ կաշառակերությունը ոստիկանությունում հաղթարարվեց, պետք է ոգեշնչեր ուկրաինացիներին և հինճեին նրանց, որ այդ չարիքը նույնպես հաղթահարել է հնարավոր։

Այդ ժամանակվանից ի վեր՝ փոքր գործարարներն էլ միավորվեցին կոռումպացված պաշտոնյաների դեմ պայքարելու։ Ուկրաինացիները ավելի հաճախ դիմում են դատարան կաշառքի կամ պաշտոնյաների խոչընդոտումների դեպքում։ Իրավաբաններ, որոնք պատրաստ են պաշտպանել կոռուպցիայի դեմ պայքարողներին, ավելանում են։ Լրագրողները պարբերաբար բացահայտում են խոշոր փողային միջոցներ ներեցողներին, չնայած որ նրանց թվում կա ճամփորդվողներից, որոնք շարունակում են նոր պետական պայմանագրեր ստանալ։

Եվրոպական միությանը`միանալու ձգտումը, որ երկրը առաջնորդել է ավելի քան տասը տարի առաջ Ռուսաստանից հեռացած, հիմնովին որոշված էր ԵՄ-ի նվազագույն կոռուպցիաների մակարդակով և գործող իրավաբանական համակարգի գոյությամբ։

Այդ ժամանակ, որի հավաքականությունն էր հասարակության՝ ամենայն ջանք սիրած մասը՝ երիտասարդությունը։

Վերջին բողոքի ցույցերը կոռուպցիայի դեմ՝ Զելենսկու վարչակազմի նախաձեռնություններով՝ անկախ «Українська національне антикоррупційне бюро-ի» (НАБУ) և «Спеціалізована антикоррупційна прокуратура-ի» (САП) անկախության վրա կտրուկ ցույց տվեցին, որ ի տարբերություն Ռուսաստանի, ուկրաինացիները հետևում են իրենց երկրի քաղաքականությանը և հետաքրքրում են իրենց։ Այդ իսկ պատճառով նրանք պատրաստ են արձագանքել ցանկացած կառավարության որոշմանը, որը խոչընդոտում է հակակոռուպցիային կառույցներին։

Այնուամենայնիվ, երկրում հաստատված հանրապետությունը կարծես համոզված լինի, որ հակակոռուպցիոն գործիքները պետք է հստակ կիրառվեն։ Այդ համոզման բանաձևը դարձավ հայտնի պատգամավոր Վասիլ Վիրաստյուկի հայտարարությունը, որը հիմնավորեց НАБУ-ի անկախության կորուստը՝ ասելով, որ նրանք իբրև թե «հավաքում էին այն, ինչ հարկավոր և այն, ինչ հարկավոր չէր»։

Լրագրողները ենթադրում են, որ նախագահի աշխատակազմում անհանգստանում էին НАБУ-ի հետաքննությունների մասին բարձրաստիճան պետական պաշտոնյաների դեմ։ Այս ենթադրում է, որ գործադիրները, որոնք բաժնում պետական կարևոր պաշտոնը կամ նրանց հետ կապված են՝ ազգային միասնության նախարար Ալեքսեյ Չերնիշովի և Զելենսկու գործընկեր Թիմուր Մինդիչի մասնակցությամբ։

Հարկ է նշել նաև, որ որոշ ուկրաինացիներ կասկածանքով են նայում անկախ հակակոռուպցիոն ինստիտուտներին։ НАБУ-ի 10 տարվա գոյության ընթացքում հետաքննության միայն շատ փոքր քանակն ավարտվել են դատարանում, և ոչ մի բարձրաստիճան պաշտոնյա դեռևս դատարանում չի պատասխանել կոռուպցիայի մեղադրանքի համար։

Հետաքննությունները հաճախ փակ են լինում, իսկ НАБУ-ի համեստ հաջողությունները՝ հաշվել նխագահված որոշումներով, կարող են նշան լինել երկրում չունեական պաշտպանության մասին։ Նրանք մշտապես համակարգեր գործում են պետական աջակցության՝ պաշտպանելու «իրակիչներին» մեղադրանքից կամ պատժից, ինչպես դա եղավ Նկարագրություն՝ գլխավոր ոստկանության վարչության Օլեգ Տատարովի հանդեպ քննության դեպքում։ Երբ նա գլխավոր էր ընկերության իրավական բաժնին, որինըաքննությունը սկսվեց նոր շենքերի խիստ քննադատությունների վերաբերյալ, բայց այն անցավ Ուկրաինայի անվտանգության ծառայությանը (СБ) և փոխվեց հետագասպասվատ նախաձեռնությունը:

Երեխայի նման վստահության մասին Հայաստանում նշվում է, բայց молодая девушка, ребенок — это приятно))

Դիտարկվում է, որ նման միտումներ, որոնք անցնող շաբաթ ճանաչեցին, նշում են, որ ժողովրդի մի հատված կամակում է միության այժմյան խմբի ժողովրդական քարտազորների։

Այնուամենայնիվ, Խարկովյան գնահատման մասին նշված պատգամավոր և վարչական նշված իշխողի շուրջ նշված նշված դեպքում կար վերաբերը։ Քրեական կուսակցության միջանկյալ որևէ զորատեհյուն.verbose մեքենան գիշերի օգնության իմ բարադաչողների վիճելի երազ խնդիրները այստեղ կլոր հետաքրքիր առանձապարավորմ անդամների ստիպեցին համանախագահությունը հաստատի նրա ավտոմոբիլ բառօգտագործող շոուն իրականում ժողովրդականությունը առաջ։

Молодой может некоторые сообщили շոու-բիզնեսի հիմնական ծերութսվանիշանին նպաստելով վարորդությունից դուրս բացման համեմատմամբ կործանում են տեղականը, ճիշտ վարչակազմ կարետներն սրան նորությունները վերասորազգեստային արյացնում։